தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

(தொல் தமிழர் வகுத்தவை ஐந்திணை ஒழுக்கமும் நானிலப் பரப்பும் ஆகும். மார்கழித் திங்கள் குளிரில் காலைக் கதிரவனின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக யாம் உங்கள் பார்வைக்காகப் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 7
வாசிப்பு நேரம் : 5 நிமையங்கள் / 6-01-2022

பரிபாடல்

சங்க கால தமிழ் இலக்கியத் தொகுதியான எட்டுத் தொகை நூல்களில் ஐந்தாவதாகச் சிறப்பித்துச் சொல்லப் படும் நூல் பரிபாடல் ஆகும்.

பரிபாடல் என்பது பாட்டு வகைகளுள் ஒன்று. இதன் இயல்பைத் தொல்காப்பியம் நன்கு விவரித்துள்ளது. ஆசிரியப்பா, வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்னும் நான்கு வகைப் பாக்களில் அமையப் பெற்றுள்ள வரம்பு இலக்கணத்திற்கு சொல்ல முடியாத அளவு நான்கினுக்கும் பொதுவாக அமைந்த யாப்பு வகை கொண்டது பரி பாடல் ஆகும். இது ஒரு வகை இசைப்பாவாகும். இவ் வகைப் பாடல்களால் அமைந்ததொகை நூலும் ‘பரிபாடல்’ என்றே வழங்கி வந்துள்ளது.

பொதுவாகவே பரிபாடல்கள் அனைத்தும் அகப்பொருள் பற்றி எழுந்தனவே! ஆனால் பிற்காலத்தில் பல புலவர்களின் பாடல்கள் தொகுப்பில் சில இசைப் பாடல்களாகவும் சில கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்களாகவும் கையாளப் பட்டுள்ளன என்று அறிகிறோம்.

அவ்வாறு அமைந்த நூலே “பரிபாடல்” ஆகும். இதில் அகத்திணை, புறத்திணை என இரண்டு வகைப் பாக்களும் உள்ளன.

இந்த தொகை நூல் தொகுப்பு பெரும் பாலும் மதுரை அதன் அண்மையில் வாழ்ந்த தொகுப்பாகையால் பெரிதும் பாண்டிய மரபு சார்ந்ததாக உள்ளது.

பண்டைத் தமிழ் நிலத்தில் வாழ்ந்த செந்தமிழ்ப் புலவர்கள் அனைவரும் அறம், பொருள், இன்பம் என்னும் பொருள் பற்றியே பெரிதும் பாடியுள்ளனர். சங்க இலக்கியங்கள் என வரையறை செய்யப் பட்ட நூல்கள் எட்டுத் தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய பதினெட்டு நூல்களில் இறைவனைப் பாடி ஏத்தும் பழக்கம் எதிலும் இல்லை. எனினும் இதில் விதிவிலக்காக அமைந்த எட்டுத்தொகை நூல் பரிபாடல் மட்டுமே. இதில் சில பாடல்கள் தெய்வ வழிபாட்டைப் பற்றிக் குறிக்கிறது.

சங்க நூற்கள் பலவற்றில் கடவுள் வாழ்த்து என்பது பிற்காலத்தில் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் போன்ற புலவர்களால் இணைக்கப் பட்ட ஒன்று. எனவே தான் நானாற்பது போன்ற நூல்களில் 41, 43 பாடல்களாகவும், நானூறு என வரும் இலக்கியங்களில் 401 பாடல்களாக இன்று நாம் காண்கிறோம். இந்த வாழ்த்துப் பாக்கள் இலக்கியத்துடன் தொடர்பு உடையவை அல்ல.

பரிபாடல் என்ற இந்த இலக்கியத்தில் புனையப் பட்ட இப்பாடல்களில் யார் யாரைக் குறித்து எத்தனை பாடல்கள் இருந்தன என்பதைப் பின்வரும் செய்யுள் மூலம் அறிய முடிகிறது. .

திருமாற்கு இருநான்கு; செவ்வேட்கு முப்பத்
தொரு பாட்டு; காடுகாட்கு ஒன்று; - மருவினிய
வையை இருபத்தாறு; மா மதுரை நான்கு என்ப-
செய்ய பரிபாடல் திறம்.

அதாவது திருமாலுக்கு எட்டு (8) பாடல்கள், செவ்வேளுக்கு (முருகன்) முப்பத்தோரு (31) பாடல்கள், காடுகாளுக்கு ஒரு பாடல், வையைக்கு இருபத்தெட்டு(28) பாடல் மதுரைக்கு நான்கு(4) பாடல்கள் என மொத்தம் எழுபது (70) என்று அறியப் பட்டுள்ளது. காடுகாள் என்றது காளியை. ‘காடுகாட்கு’ என்பதற்குப் பதில் ‘கார் கோளுக்கு’ என்றும் பொருள் உண்டு. கார் கோள் என்பது கடல். அந்த ஒரு பாடல் காளியைப் பற்றியதா? கடலைப் பற்றியதா? என்று இப்பொழுதும் அறிய வழியில்லை.

இந்த எழுபது பாடல்களில் நமக்குப் பதிப்பில் கிடைப்பன வெறும் 22 பாடல்கள் மட்டுமே. எஞ்சியவை இறந்து பட்டன. இதில் பாடப் பெற்றிருப்பவை செவ்வேள் (8) திருமால் (6) வையை (8) என மொத்தம் இருபத்திரெண்டு (22) பாடல்கள் மட்டுமே. எனினும், பழைய உரைகளிலிருந்தும், புறத்திரட்டுத் தொகை நூலிலிருந்தும் 2 முழுப் பாடல்களும், சில பாடல்களின் உறுப்புகளும் தெரியவருகின்றன.

பரிபாடலின் சிற்றெல்லை 25 அடி என்றும், பேரெல்லை 400 அடி என்றும், தொல்காப்பியர் வரையறுத்துள்ளார்.

இந் நூலைத் தொகுத்தார், தொகுப்பித்தார் பெயர்க ஒன்றும் அறியக்கூடவில்லை. தொகுத்த பாடல்களின் அடிவரையறை பற்றிய குறிப்பும் கிடைக்கவில்லை.

இதன் காலம் சிலர் கி.பி. 6 நூற்றாண்டு எனவும் மற்றும் சிலர் கி.மு. 161 என்றும் குறித்துள்ளனர். ஆனால் இராசமாணிக்கனார் கருத்துப் படி கி.பி 3 ஆம் நூற்றாண்டை ஒட்டியது எனக் கொள்ளலாம்.

இந்நூல் 1918 ஆம் ஆண்டு முதன்முறையாக உ.வே.சாமிநாதர் அவர்களால் பதிப்பிக்கப் பெற்றது. இரண்டாம் பதிப்பை அவரே 1935 இல் மீண்டும் வெளியிட்டார். அது ஓர் அற்புதமான பதிப்பு.

திருக்குறளுக்கு உரை எழுதிய பரிமேலழகர் இந்நூலுக்கும் உரை எழுதியுள்ளார்.

பிற சங்க நூற்களைப் போலல்லாமல் இதில் வடமொழிக் புராணக் கதைகள், வடபுல வழிபாட்டு முறைகளும் இங்கு காணக் கிடைக்கின்றன. எனவே இவை குறித்து இயல்பான ஐயம் நமக்கு எழுகிறது. பிற்காலத்தில் தோன்றிய பக்தி இலக்கியத்திற்கு இதுவே வழிகாட்டியாகவும் கொள்ளலாம்.

மதுரை :-

உலகம் ஒரு நிறையாத் தான் ஓர் நிறையாப்
புலவர் புலக் கோலால் தூக்க, உலகு அனைத்தும்
தான் வாட, வாடாத தன்மைத்தே-தென்னவன்
நான்மாடக் கூடல் நகர்.

தண் தமிழ் வேலித் தமிழ்நாட்டகம் எல்லாம்
நின்று நிலைஇப் புகழ் பூத்தல் அல்லது,
குன்றுதல் உண்டோ மதுரை- கொடித் தேரான்
குன்றம் உண்டாகும் அளவு?

வைகையின் வெள்ளம்:-

வளி வாங்கு சினைய மா மரம் வேர் கீண்டு,
உயர்ந்துழி உள்ளன பயம்பிடைப் பரப்பி;
உழவர் களி தூங்க, முழவு பணை முரல,
ஆடல் அறியா அரிவை போலவும்,
ஊடல் அறியா உவகையள் போலவும்,
வேண்டு வழி நடந்து, தாங்கு தடை பொருது;
விதி ஆற்றான் ஆக்கிய மெய்க் கலவை போலப்
பொது நாற்றம் உள்உள் கரந்து, புது நாற்றம்
செய்கின்றே, செம் பூம் புனல்.

வைகையில் கட்டுக்கடங்க்கது பெருகி வரும் வெள்ளம் அணை உடைத்துப் போகின்ற செய்தியின் உழவர்கள் களிப்பினால் ஆடி மகிழவும், முழவுகளோடு பறையொலி எழுப்பியும் மகிழ்ந்தனர். உவமையாக இங்கு குறிப்பிடுவது ஆடத்தெரியாதவள் ஆடுவது போலவும், ஊடல் இயல்பறியாத பேதையொருத்தி காம மயக்கத்தில் கணவன் கருத்துக்கேற்ப ஒழுகாமல் அவனைக் கடந்தும் நீங்குவது போல செருக்குடன் சென்றது போலவும், விதிமுறைகளின்றி தன்னைத் தடுத்தவற்றை உடைத்துச் சென்றது என உவமைகளைப் கையாண்டுள்ளார்.

உலக உயிர்களின் தோற்றமும், நிலைபேறும், ஒடுக்கமும்

நின் வெம்மையும் விளக்கமும் ஞாயிற்று உள;
நின் தண்மையும் சாயலும் திங்கள் உள;
நின் சுரத்தலும் வண்மையும் மாரி உள;
நின் புரத்தலும் நோன்மையும் ஞாலத்து உள;
நின் நாற்றமும் ஒண்மையும் பூவை உள;
நின் தோற்றமும் அகலமும் நீரின் உள;
நின் உருவமும் ஒலியும் ஆகாயத்து உள;
நின் வருதலும் ஒடுக்கமும் மருத்தின் உள;
அதனால், இவ்வும், உவ்வும், அவ்வும், பிறவும்,
ஏமம் ஆர்ந்த நிற் பிரிந்து,

திருமாலே!

உன்னுடைய வெம்மையும் ஒளியும் சூரியனிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய அருளும் மென்மையும் சந்திரனிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய கருணைப் பெருக்கும் கொடைத்தன்மையும் மழையிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய தாங்கும் தன்மையும் பொறுமையும் பூமியிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய நறுமணமும் ஒளியும் மலரிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய தோற்றமும் பெருமையும் கடலிடத்தில் உள்ளது,
உன்னுடைய உருவமும் மொழியும் வானிடத்தில் உள்ளது,
நீ வருவதும் செல்வதும் காற்றிடத்தில் உள்ளது (காற்றுபோல் நீ எப்போதும் எங்கும் இருக்கிறாய்),

இன்பமும் கவினும் அழுங்கல் மூதூர்
நன் பல நன் பல நன்பல வையை!
நின்புகழ் கொள்ளாது இம் மலர்தலை உலகே

எங்கும் இன்பம். எங்கும் பேரழகு. எங்கும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம்.
மதுரை மூதூர், வையை இரண்டும் நல்லது, நல்லது, நல்லது.
இதன் புகழ் உலகமே கொள்ளாது.

என மதுரை, வையை சிறப்பு குறித்து பாடலின் இறுதி வரிகள் இவை.

இது போன்ற எண்ணற்ற பாடல்களின் மூலம் தமிழ்ப் புலவர்களின் அறிவுத் திறன் புலனாகின்றது. இது அகமும் புறமும் கலந்த ஓர் இலக்கிய நூலாகும்.

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ்வு அமைந்திட தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
6-1-2022

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

(தொல் தமிழர் வகுத்தவை ஐந்திணை ஒழுக்கமும் நானிலப் பரப்புமாகும்.முன்பனிக் குளிரில் காலைக் கதிரவனின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக யாம் உங்கள் பார்வைக்காகப் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 6
வாசிப்பு நேரம் : 5 நிமையங்கள் / 5-01-2022

பதிற்றுப் பத்து

பதிற்றுப்பத்து எட்டுத் தொகை நூல்களுள் ஒன்றாகும். இது சேர மன்னர்கள் பதின்மரைப் பற்றி பத்துப் புலவர்கள் பத்து பத்தாகப் பாடியப் பாடல்களின் தொகுப்பு. முழுமையாகக் கிடைக்காத நூல்களில் இதுவும் ஒன்று.

இந்த நூலில் முதற் பத்தும், இறுதிப் பத்தும் கிடைக்கவில்லை. ஏனைய எட்டுப் பத்துகளே கிடைத்துள்ளன. இந்த எண்பது பாடல்கள் இரண்டு சேரர் மரபைச் சேர்ந்த எட்டுச் சேர மன்னர்களின் வரலாற்றை எடுத்துரைக்கின்றன. உதியஞ்சேரல் வழித்தோன்றல்களான ஐந்து சேர மன்னர்கள் மற்றும் அந்துவஞ்சேரல் இரும்பொறை வழித்தோன்றல்கள் மூவர் என எட்டு (8) பேர்.

பத்து அரசர்களின் கொடை, வீரம், சிறப்பு ஆகியவற்றைக் கூறும் இந்நூலில், ஒவ்வொரு பத்திலும் உள்ள பாடல்களுக்குத் தனித்தனியாக தலைப்புகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன,

1. முதல் பத்து பாடல்கள் உதியன் சேரலாதனைப் பற்றிப் பாடப்பட்டது என்கின்றனர். ஆனால் தெளிவான ஆதாரம் இல்லை. காரணம், இந்தப் பாடல்களில் ஒன்றுகூட கிடைக்கவில்லை. எழுதியவர் பெயரும் தெரியவில்லை..
2. இரண்டாம் பத்து, இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனைப் பற்றியது. நெடுஞ்சேரலாதன் வடக்கே இமயமலை வரை படையெடுத்துச் சென்று வென்றவர். அதற்கு அடையாளமாக இமயத்தில் வில்லைப் பொறித்தவர். போரில் பெற்ற பெருஞ்செல்வங்களைப் படைகளுக்கும், குடிமக்களுக்கும் அளித்துள்ளார். இந்தப் பாடல்களைக் குமட்டூர் கண்ணனார் பாடியுள்ளார்.
3. மூன்றாம் பத்து, இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனின் தம்பி பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனைப் பாடியது. இந்தப் பாடல்களை, பாலைக் கௌதமனார் பாடியிருக்கிறார். தன் நாட்டில் அவரவர்க்கு உரிய நிலத்தை பகுத்துக் கொடுத்து, ஆட்சி செய்திருக்கிறார்,
4. நான்காம் பத்து, களங்காய்க் கண்ணி நார் முடிச்சேரலை பற்றிப் பாடப்பட்டது. இந்தப் பாடல்களை, காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் என்ற புலவர் எழுதியுள்ளார்.
5. சேரன் செங்குட்டுவன் அல்லது கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனைப் பற்றி, ஐந்தாம் பத்தில் கூறப்படுகிறது. இவர் மீது, பத்துப் பாடல்களைப் பாடியவர் பரணர். இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனின் இன்னொரு மகன் தான் சேரன் செங்குட்டுவன். தன் வெற்றிக்குத் துணையான வீரர்களுக்கும் தனக்கும் ஒரே விதமான உணவை சமைக்கும்படி செய்து, உண்டிருக்கிறான் சேரன் செங்குட்டுவன்.
6. ஆறாவது பத்தில், ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனைப் பற்றிப் பாடப்பட்டுள்ளது. இதைப் பாடியவர் புலவர் காக்கைப்பாடினியார்,
   அறத்தையே விரும்பும் குணத்தை உடையவராக விளங்கினார். இவர் அவையில், குமரி முதல் இமயம் வரையிலும் உள்ள அனைத்து அரசரும் கூடியிருந்தனர். இவர் அவையில் சான்றோர்கள் நிறைந்திருந்தனர். பிற நாடுகளில் இருந்து வரும் வறியவரைத் தேரில் ஏற்றி வந்து, உணவை மிகுதியாக உண்ணக் கொடுக்கும் சிறப்புடையவர் என இவர் புகழப்பட்டுள்ளார்.
7. செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், ஏழாம் பத்தின் தலைவன்.
   கபிலர் இந்த மன்னரை சிறப்பித்துப் பாடியிருக்கிறார். வறியவர்களுக்குப் பொருள் கொடுத்து உதவுவதால், செல்வம் குறைவது பற்றி கவலைப்பட மாட்டார். தொடர்ந்து உதவுவதால் உண்டாகும் புகழை நினைத்து, மகிழவும் மாட்டார். போர் மட்டுமே புகழ் என்று கருதாமல், வளங்களைப் பெருக்கி, நாட்டை செழுமையாக்கி இருக்கிறார்.
8. பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை எட்டாம் பத்தின் தலைவர். இவரைப் பாடியவர் அரிசில் கிழார்.
   சோழர்களையும, பாண்டியர்களையும் ஒரே போரில் வென்றவர் இச்சேரன். பகைவர்களை முழுவதுமாக அழித்தவர். குதிரைப் படையும், காலாட் படையும் மிகுந்த வலிமை உடையனவாக இருந்தன. அதியமானின் தகடூர் கோட்டையை அழித்தவர் இந்த மன்னர்.
9. ஒன்பதாம் பத்தில், பாடப்படும் அரசன் இளஞ்சேரல் இரும்பொறை. பெருங்குன்றூர் கிழார் இந்த மன்னரைப் பாடியிருக்கிறார். இரும்பொறை பொன்னாலான தேரினை வைத்திருந்ததாக, ஒரு பாடல் குறிப்பிடுகிறது. அறம் பல செய்தவர். அறம் செய்ய இடையூறு வந்தால், அதனைப் போக்குவதற்கு போர் செய்திருக்கிறார். போரில் ஈடுபடுவதை மிக விருப்பமான செயலாக கொண்டிருந்தார்.
10. பத்தாவது பத்தின் பாடல்கள் கிடைக்கவில்லை. இயற்றிய ஆசிரியர் பெயரும் தெரியவில்லை. முதல் பத்து மற்றும் கடைசிப் பத்து பாடல்களின் சில வரிகள், தொல்காப்பிய உரையிலும், புறத்திரட்டு நூலிலும் மேற்கோள் பாடல்களாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அவற்றிலிருந்தே இந்தப் பாடல்கள் பற்றி சிறிது தெரிய வருகிறது.

இந்நூலின் காலம் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு எனக் கருதப்படுகின்றது.அனைவராலும் இது கடைச்சங்ககால நூல் என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. கபிலர், பரணர் ஆகிய கடைச்சங்க புலவர்களால் இந்நூல் பாடப்பட்டுள்ளதால் இந்நூல் கடைச்சங்க கால நூல் எனலாம்.

1904ஆம் ஆண்டு முதன் முதலாக உ.வே.சா அவர்களால் பதிக்கப் பட்டது.

பதிற்றுப்பத்துக்கு பழைய உரை ஒன்று உண்டு. இந்த உரையாசிரியர் யார் என்பதை அறிய இயலவில்லை. எனினும் பிற்கால் உரையாசிரியர்கள்;-

• ஔவை துரைசாமிப்பிள்ளை
• யாழ்ப்பாணம் அருளம்பலவாணர்
• புலியூர் கேசிகன்
• பரிமளம் ஆகியோராவர்.

பதச் சோறாக ஓரிரு பாடல்கள்:-

அட்டு ஆனானே குட்டுவன் அடு தொறும்
பெற்று ஆனாரே பரிசிலர் களிறே
வரைமிசை இழிதரும் அருவியின் மாடத்து
வளிமினை அவிர்வரும் கொடி நுடங்கு தெருவில்
சொரிசுரைக் கவரும் நெய் வழிபு உராலின்
பாண்டில் விளக்கு பரூஉ சுடர் அழல
நன் நுதல் விரலியர் ஆடும்
தொல் நகர் வரைப்பின் அவன் உரை ஆனாவே

பகைவரோடு போரிட்டது போதும் என்று ஓய மாட்டான் குட்டுவன்; அவ்வாறு போரிடும் போதெல்லாம் களிறுகளைப் பெற்று ஓயமாட்டார் பரிசிலர்; மலைமேலிருந்து விழும் அருவியினைப் போல மாடங்கள் மேலிருந்து காற்றால் அலைக்கப் படும் ஒளிவிடும் கொடிகள் ஆடி அசையும் தெருவில் சொரிகின்ற சுரை பெற்றுக் கொண்ட நெய் வழிந்து பரவுதலால் பாண்டிலாகிய வட்ட விளக்கில் பருத்த சுடர் ஆடிக் கொண்டு எரிய, நல்ல நெற்றியக் கொண்ட விறலியர் ஆடுகின்ற பழமையான மாளிகையுள்ள ஊர்களில் அவனது புகழுரைகள் ஓய மாட்டா!

பாடல் 51 – வடு அடு நுண் அயிர்

(சேரலாத!) வண்டு மொய்க்க அடும்பு பூத்திருக்கும் கானலில் நண்டு நடந்த கோடுகளை ஊதைக்காற்று நுண்மணலைத் தூவி மறைக்கும். அந்த இடத்தில் விறலியரின் பாடலைக் கேட்டுக்கொண்டே நீ காலம் கழிப்பதைப் பார்த்த நிலத் தலைவர்கள் நீ மெல்லியன் போலும் என்று நினைப்பராயின் அவர்கள் உன்னை உணராதவர்கள். இளையரின் தண்ணுமை முழக்கத்துடன் நீ போருக்கு வந்துவிட்டால் உன் நோக்கம் கூற்றுவன் வலை விரித்தது போல் இருக்கும். அரவைக் கொல்லும் மழைமேகத்து இடி போன்றவன் நீ. உன் படைவீரர் பனைமடல் மாலை சூடிக்கொண்டு செல்லும்போது இரை உண்டு என்ற நம்பிக்கையுடன் கழுகுகள் வட்டமிடும்.

வண்(டு)இறை கொண்ட தண்கடல் பரப்பின்
அடும்(பு)அமல் அடைகரை அலவன் ஆடிய
வடுஅடு நுண்அயிர் ஊதை உஞற்றும்
தூஇரும் போந்தைப் பொழில்அணிப் பொலிதந்(து)
இயலினள் ஒல்கினள் ஆடும் மடமகள் 10

……………

மறம்கெழு போந்தை வெண்தோடு புனைந்து
நிறம்பெயர் கண்ணிப் பருந்(து) ஊ(று)அளப்பத்
தூக்கணை கிழித்த மாக்கண் தண்ணுமை
கைவல் இளையர் கையலை அழுங்க
மாற்(று)அரும் சீற்றத்து மாஇரும் கூற்றம் 35
வலைவி஡஢த் தன்ன நோக்கலை
கடியையால் நெடுந்தகை செருவித் தானே.

பாடல் 90 – வலிகெழு தடக்கை

மீன்வயின் நிற்ப வானம் வாய்ப்ப
அச்(சு)அற்(று) ஏமம் ஆகி இருள்தீர்ந்(து)
இன்பம் பெருகத் தோன்றித் தம்துணைத்
துறையின் எஞ்சாமை நிறையக் கற்றுக்
கழிந்தோர் உடற்றும் கடும்தூ அஞ்சா 5
ஒளிறுவாள் வயவேந்தர்

…………………………….. எனத் தொடங்கி.

நின்நாள், திங்கள் அனைய ஆக திங்கள்
யாண்(டு)ஓர் அனைய வாக யாண்டே
ஊழி அனைய ஆக ஊழி
வெள்ள வரம்பின ஆ(க)என உள்ளிக்
காண்கு வந்திசின் யானே செருமிக்(கு) 55
உரும்என முழங்கும் முரசில்
பெருநல் யானை இறைகிழ வோயே. 

என முடியும் பாடலில்

· மக்கள் அச்சம் இல்லாமல் வாழவும், அறக்கடவுள் வாழ்த்தும்படியாகவும், ஈர நெஞ்சமோடு இனிது ஆண்டவன் இந்த அரசன். மாந்தரன் அரசனின் வழித்தோன்றல். இவன் வானம் போல அளக்க முடியாதவன். கடல் போல் அள்ள அள்ளக் குறையாதவன். பல மீன்களுக்கிடையே தோன்றும் திங்களைப் போல சுற்றம் சூழ வாழ்பவன். உரம் பெற்ற கடலில் வேலிட்டவனோடு ஒப்பிடுகையில் உம்பல் என்னும் பெருங்களிறு போன்றவன் என்ற பொருளமைந்த பாடல் இது.

சேர மன்னர்கள் பதின்மர்களின் புகழைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள உதவும் ஓர் இலக்கியச் சுரங்கம் பதிற்றுப் பத்து என்ற இந்த நூலாகும். படித்து சுவைத்து இன்புறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
5-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

(தொல் தமிழர் வகுத்த ஐந்திணை ஒழுக்கத்தின் நானிலப் பரப்பின்
பனிக் குளிரில் காலை இளம்பருதியின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்காக யாம் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 5
வாசிப்பு நேரம் : 3 நிமையங்கள் / 4-1-2022

சங்க கால இலக்கியங்கள் என்று பகிரப் படும் எட்டுத்தொகை, பத்துப் பாட்டு எனும் பதினெட்டு நூல்களில் எட்டுத் தொகையில் பெருமையாகப் போற்றப் படும் பிறிதொரு இலக்கியம் குறித்து இன்றையப் பதிவு.

ஐங்குறு நூறு

ஐங்குறுநூறு எட்டுத்தொகை தொகுப்பு நூல்களுள் ஒன்று. இதிலுள்ள பாடல்கள் சங்க காலத்தைச் சேர்ந்தவை.

மருதம், நெய்தல், குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை என்னும் ஐந்து நிலம் சார்ந்த திணை ஒவ்வொன்றிற்கும் நூறு பாடல்கள் வீதம் இந் நூலில் ஐந்நூறு அகத்திணைப் பாடல்கள் உள்ளன.

இந்நூலைத் தொகுத்தவர் “புலத்துறை முற்றிய கூடலூர் கிழார்” என்னும் புலவர்.

இது 3 அடி சிற்றெல்லை 6 அடி பேரெல்லை என்ற அளவில் உள்ள பாடல்கள் ஆகும். ஆசிரியப்பாவால் ஆன இந்நூலுக்கு கடவுள் வாழ்த்துப் பாடியவர் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் ஆவார்.

அடி அளவால் குறுமையேனும் விரிக்கும் பொருள் நயத்தாலும், விளக்கும் உணர்வுக் களங்களாலும் மிக உயர்ந்து நிற்கும் ஓர் தொகை நூலாகும்.

ஐங்குறு நூற்றில் அடங்கியுள்ள பாடல்களில் ஒவ்வொரு திணையைச் சேர்ந்த பாடல்களும் ஐந்து வெவ்வேறு புலவர்களால் இயற்றப்படுள்ளன. ஆகமொத்தம் ஐந்து புலவர்கள் இவற்றை இயற்றியுள்ளனர். இதனைப் பின்வரும் பாடலால் நாம் அறியலாம்.

மருதமோ ரம்போகி நெய்தலம் மூவன்
கருதும் குறிஞ்சி கபிலர் - கருதிய
பாலையோத லாந்தை பனிமுல்லை பேயனே
நூலையோ தைங்குறு நூறு.

ஐங்குறுநூற்றில் அமைந்துள்ள ஒவ்வொரு திணையைச் சார்ந்த 100 பாடல்களையும் ஒவ்வொரு புலவர் இயற்றியுள்ளார். அவ்வகையில் இந்நூலில் அமைந்த 500 பாடல்களும் ஐந்து வெவ்வேறு புலவர்களால் இயற்றப்பட்டுள்ளன.

1. மருதத் திணைப் பாடல்கள்(100) – ஓரம்போகியார்
2. நெய்தல் திணைப் பாடல்கள்(100) – அம்மூவனார்
3. குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்கள்(100) – கபிலர்
4. பாலைத் திணைப் பாடல்கள்(100) – ஓதலாந்தையார்
5. முல்லைத் திணைப் பாடல்கள்(100) – பேயனார்

ஐங்குறுநூறு குறைந்த அளவினதான அடிகள் கொண்டிருந்தாலும் இந்நூல் பாடல்களில் அகப்பொருளுக்குரிய முதல், கரு, உரி பொருட்கள் மூன்றும் குறைவின்றி அமைந்துள்ளதோடு உள்ளுறை, உவமை, இறைச்சி முதலிய நயங்களும் நிறைந்துள்ளன. ( இறைச்சி என்பது ஓர் இலக்கணக் கோட்பாடு. அதாவது உரிப் பொருளின் புறத்தே நின்று அதன் கருத்தை சிறப்பிக்கப் பயன் படும் குறிப்பு எனக் கொள்ளலாம்.)

“இறைச்சித் தானே உரிப்புறத் ததுவே” – தொல்காப்பியம் 1175

“இறைச்சியிற் பிறக்கும் பொருளுமார் உளவே” – தொல் 1176

என்ற சூத்திரங்கள் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

ஓரம்போகியரின் மருதத்திணை பாடல்கள் “வேட்கை பத்து” முதலாவதாக இடம் பெறுகிறது. வேட்கை என்பது விருப்பம் ஆகும். புற ஒழுக்கத்திலே நெடுநாள் ஒழுகிய தலைவனின் உடனுறை இன்பம் பெற்றிலாத காலத்திலே, தலைவியின் மன வேட்கை எவ்வாறு பொறுப்புணர்வுடன் சென்றது என்பதும், அவள் நலத்தைக் கருதும் தோழியரின் மனவேட்கை எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதையும் இப்பாடல்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

அதில் ஒரு துளியாக

“பால் பல ஊறுக” என்ற பொருள் படும் படி…

“வாழி ஆதன் வாழி அவினி
பால்பல ஊறுக பகடுபல சிறக்க
எனவேட் டோ ளே யாயே யாமே
வித்திய உழவர் நெல்லோடு பெயரும்
பூக்கஞு லூரன் தன்மனை
வாழ்க்கை பொலிக என்வேட் டேமே” – (மருதம்- 3)

ஆதன் வாழ்க; அவினி வாழ்க! பசுக்களிடத்திலே பால் பயன் மிகுதியாகச் சுரப்பதாக; பகடுகள் பலவாகப் பெருகுக’ என வேண்டினள் தலைமகள். யாமோ வயல்களிலே விதை விதைத்துத் திரும்பும் உழவர்கள் அவ்வட்டிலே நெல்லைக் கொண்டவர்களாகத் தம் வீடு நோக்கிச் செல்லும், பூக்கள் நிரம்பிய ஊரான, தலைவனின் மனையற வாழ்க்கை என்றும் சிறப்பதாக வேண்டினோம்.

அகத்திணை ஒழுக்கத்தினைக் கூட எவ்வளவு பொறுப்புணர்வுடன் புலப்படுத்த இயலும் என்பதற்கு இப்பாடல் ஒரு நல்ல எடுத்துக் காட்டு ஆகும்.

அதுபோலவே மற்றொரு பாடல்-

வாழி ஆதன் வாழி அவினி
மாரி வாய்க்க வளநனி சிறக்க
எனவேட் டோ ளே யாயே யாமே
பூத்த மாஅத்துப் புலாலஞ் சிறுமீன்
தண்துறை யூரன் தன்னோடு
கொண்டனன் செல்க எனவேட் டேமே

இதன் கருத்து தலைவியோ நாட்டு வளமையை விரும்பி வேண்டினாள். யாமோ அவளின் மனயறை வாழ்வு விரைவில் கைகூட வேண்டி விரும்பினோம் என்பதாகும்.

பிறிதொரு பாடல்

புளியங்காய் வேட்கை

நீருறை கோழி நீலச் சேவல்
கூருகிர்ப் பேடை வயாஅம் ஊர
புளிங்காய் வேட்கைத்து அன்றுநின்
மலர்ந்த மார்பிவள் வயாஅ நோய்க்கே

நீரிலே வாழும் நீர்க்கோழியின் நீல நிறச் சேவலை, கூரிய நகங்களையுடைய அதன் பேடையானது தன் வேட்கை மிகுதியால் நினைந்திருக்கும் ஊரனே. இவளது வேட்கை நோய்க்கு நின் மலர்ந்த மார்பானது புளியங்காயின் வேட்கை போல இராநின்றது.

புளி அல்லது புளியங்காய் தின்பது, இதனை பிறர் தடுத்தாலும் அவரறியாத வேளைப் பார்த்து மீண்டும் உண்ண விழைவைத் தரும். அது போலவே இவளுடைய வேட்கை என்பது நின்பால் பெரும் காதலை உடையது என்பதாகும்.

இதனையடுத்து “பெருமணல் உலகம்” எனும் நெய்தல் நில மக்களின் அகவொழுக்கம் செப்பும் பாடலாக அம்மூவனார் எழுதிய நூறு பாடல்கள் இடம் பெறுகின்றன. அதில் ஒரு பாடல்:

அன்னை வாழி! வேண் டன்னை - முழங்குகடல்
திரைதரு முத்தம் வெண்மணல் இமைக்கும்
தண்ணம் துறைவன் வந்தெனப்
பொன்னினும் சிறந்தன்று! கண்டிசின் நுதலே. – (105)

வாழ்வாயாக அன்னையே! இதனையும் விரும்பிக் காண்பாயாக! முழக்கமிடும் கடலலைகள் கொண்டு தந்த முத்துக்கள், வெண்மணலிடையே எடுப்பாரற்றுக் கிடந்து ஒளி செய்யும், குளிர்ந்த அழகிய துறைக்கு உரியவன் வந்தனன். அவன் வந்தான் என்றதும் இவள் நுதலானது பொன்னினும் சிறந்தவோர் புத்தொளி பெற்றதனை நீயும் காண்பாயாக!

அவள் களிப்பும் காதலும் அத்தகையது என்பதை உணர்த்தும் ஓர் நெய்தல் நிலப் பாடல்.

இது போன்று எண்ணற்ற முத்துக்களின் குவியலே ஐங்குறுநூறு என்ற இந்த தொகை நூலாகும். படித்து இன்புறுவீர்!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
4-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

(தொல் தமிழர் வகுத்த ஐந்திணை ஒழுக்கத்தின் நானிலப் பரப்பின்
பனிக் குளிரில் காலை இளம்பருதியின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்காக யாம் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 4
வாசிப்பு நேரம் : 3 நிமையங்கள் / 3-1-2022

சங்க கால இலக்கியங்கள் என்று பகிரப் படும் எட்டுத்தொகை, பத்துப் பாட்டு எனும் பதினெட்டு நூல்களில் எட்டுத் தொகையில் பெருமையாகப் போற்றப் படும் ஓர் இலக்கியம் குறித்து இன்றையப் பதிவு

குறுந்தொகை

சங்க கால மரபு என்பது …

காதல் பற்றிய கற்பனையை அகம் என்றும், வீரம், கொடை புகழ் முதலிய வாழ்க்கைத் துறைகளை புறம் என்றும் பகுத்தப் பாகுபாடு அந்த மரபுகளில் முதன்மையானது. தமிழ் மொழிக்கே உரிய சிறப்பாகவும் அமைந்தது.

எல்லா வுயிர்க்கும் இன்பம் என்பது
தானமர்ந்து வரூம் மேவற்று ஆகும். (தொல் -219)

இன்பம் என்று கூறப் படுவது எல்லா வகையான உயிர்களுக்கும் தாமே மனம் பொருந்தி வரும் விருப்பம் உடைத்து.

உயிர்த் தொகுதியின் பெருக்கமும் நிலபேறும் பாலுணர்ச்சியைத் சார்ந்து அமைந்துள்ளன. பாலின்ப நாட்டம் என்பது மனித இனத்திற்கு மட்டும் உரியது அல்ல. அது மன்பதை முழுவதற்கும் பொதுவான ஒன்று. பாலுணர்ச்சி என்பது எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவானது. அந்தப் பாலுணர்ச்சியை ஒரு வரையறைக்கு உட்பட்டதாக அமைத்துக் கொண்டு குமுகாய நலனுக்கு உகந்ததாக மாற்றிக் கொண்ட ஒரு விலங்கு மனித இனம் மட்டுமே. அது தான் மனித இனம் குடும்பமாகவும், குமுகாயமாகவும் கூடி உறவு கொண்டு வாழ்வதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

இதனை உடற் பசி, உள்ளப் பசி, உயிர்ப் பசி, பிறவிப் பசி, இதயத்தின் பசி என சொல்லலாம். பெத்தரன் ரசல் “ மனித வாழ்க்கையில் காதல் இன்றியமையாதது, அதன் இயல்பான போக்கில் தேவையின்றி குறுக்கிடும் அமைப்பு எதனையும் நான் வெறுக்கிறேன்” என்றார். பாலின்ப வேட்கை என்பது உணவு வேட்கையும் நீர் வேட்கையும் போன்றதென்றும் கூறுகின்றார்.

எனவே தான் உலக இலக்கியங்களில், வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்கதொரு பகுதி காதல் பற்றியதாகவே அமைந்துள்ளது.

அநத வகையில் சங்க இலக்கியங்களில் பெரும்பான்மையானவை ஆண் பெண் உறவு பற்றியவை. காதலர் தம் உளவியற்கூறுகளை நன்கு உணர்ந்து பாடியுள்ளனர். அகத்துறைச் செய்யுள்கள் அனைத்தும் கற்பனை படைப்புகள் தான் எனினும் அவை உண்மை மாந்தர்களின் உணர்வு வெளிப்பாடாகவே காட்சி தருகின்றன.

சங்க இலக்கியத்தில் எட்டுத் தொகை நூல்களில் அதிகம் பேசப் படும் அகத்திணை இலக்கியம் குறுந்தொகையாகும்.

குறுந்தொகை என்னும் இந்த நூல் அகப்பொருள் பற்றிய 400 ஆசிரியப் பாக்களையும் கடவுள் வாழ்த்துச் செய்யுள் ஒன்றையும் உடையது.

குறைந்த அடிகளையுடைய பாட்டால் தொகுக்கப்பெற்ற நூல் ஆதலால் இது குறுந்தொகை எனப்பட்டது. இத்தொகை நூல் நாலடிச் சிற்றெல்லையாகவும் எட்டடிப் பேரெல்லையாகவும் கொண்டு தொகுக்கப் பட்டது.

தொல்காப்பியம், சிலப்பதிகாரம் போன்ற இலக்கண, இலக்கியங்களின் உரையாசிரியர்கள் தொகை நூல்களிலிருந்து மேற்கோளாக எடுத்துக் காட்டும் பகுதிகளில் குறுந்தொகைப் பாடல்களே மிகுதியாக எடுத்தாளப் பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் தொகை நூற்களில் இது காலத்தால் மூத்த ஒன்றாகவும் கருதப் படுகிறது.

இந்நூலைத் தொகுத்தவர் பூரிக்கோ என்ற புலவனாவான்.

இந் நூல் 400 பாடல்களைக் கொண்டது. 205 புலவர்களால் பாடப்பெற்றது. இந் நூலின் முதல் 380 பாடல்களுக்கு பேராசிரியரும், 20 பாடல்களுக்கு நச்சினார்க்கினியரும் உரை எழுதியுள்ளார்கள்.

தலைவனும் தலைவியும் அன்பு கொண்டு இன்பம் நுகர்ந்து வாழும் வாழ்க்கையின் பல திறப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை அவர்கள் நாடக வழக்கும் உலகியல் வழக்கும் இயையப் பல புலவர்கள் கூறியுள்ளனர். தலைவன் தலைவி அன்பைப் பற்றிய செய்திகள் மிக உயர்ந்த நிலையை உடையன. இவ்வன்பு காமம், கேண்மை, தொடர்பு, நட்பு, நயம் எனும் பெயர்களால் சூழலுக்கேற்ப எடுத்தாளப் பட்டுள்ளது.

குறுந்தொகைப் பற்றிய பொதுவான குறிப்புகள்:

• எட்டுத்தொகை நூல்களுள்முதன் முதலில் தொகுக்கப்பட்ட நூல் இதுவே.
• பரணர் பாடல்களில் வரலாற்று குறிப்புகள் அதிகம் காணப்படும்.
• வரலாற்று புலவர்கள் எனப்படுபவர்கள் = பரணர், மாமூலனார்
• உரை ஆசிரியர்களால் மிகுதியாக மேற்கோள் காட்டப்பட்ட நூல் குறுந்தொகையே.
• குறுந்தொகையின்236 பாடல்கள் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன
• இந்நூலில் 307, 391ஆம் பாடல்கள் மட்டும் ஒன்பது அடிகள் கொண்டவை.

பதச் சோறாக ஓரிரு பாடல்களைக் கீழே காணலாம்.

இயற்கைப் புணர்ச்சிக்கண் தலைவியின் கூந்தல் இயற்கை மணம் உடையது என்பதைத் தலைவன் வண்டை வினாவுதல் வாயிலாகப் புலப்படுத்தி நலம் பாராட்டியது.

கொங்குதேர் வாழ்க்கை யஞ்சிறைத் தும்பி
காமஞ் செப்பாது கண்டது மொழிமோ
பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியற்
செறியெயிற் றரிவை கூந்தலின்
நறியவு முளவோநீ யறியும் பூவே.

என்பது இயற்கைப் புணர்ச்சிக்கண் இடையீடு பட்டு நின்றன.

இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்த வழித் தலைமகன் தலைமகளை, இயற்கைப் புணர்ச்சிக்கண் இடையீடு பட்டு நின்ற தலைமகன் தலைமகளை நாணின் நீக்குதற் பொருட்டு மெய் தொட்டுப் பயிறல் முதலாயின அவண்மாட்டு நிகழ்த்திக் கூடித்தனது (பி-ம். நிகழ்த்திப்பாடுமாற்றால் கூடிய தலைமகன் தனது) அன்பு தோற்ற நலம் பாராட்டியது.

திருவிளையாடல் புராணத்தில் தருமி வரலாற்றுக்கு ஊற்றாக விளங்கியது “கொங்குதேர் வாழ்க்கை’ என்னும் இந்தக் குறுந்தொகைப் பாடலே

அது போலவே மற்றொரு பாடல் – இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்த பின், பிரிவாரெனக் கருதி அஞ்சிய தலைமகள் குறிப்பு வேறுபாடு கண்டு தலைமகன் கூறியதாக வரும் அருமையானப் பாடல் அன்பின் வெற்றியை உணர்த்தவல்லது.

யாயும் ஞாயும் யாரா கியரோ
எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறைக் கேளிர்
யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்
செம்புலப் பெயல்நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந் தனவே (குறு- 40)

இப்பாடலை எழுதிய புலவர் பெயர் புலப்படாமையால் இதை எழுதியவர் செம்புலப் பெயல்நீரார் என்றே அழைக்கப் படுகிறார். இது இக்கால சாதி மதங்களைக் கடந்து மனித நேயத்தையும் சமனியத்தையும் போற்றும் பாடலாக உள்ளது.

எவ்வவகை இடையூறு நேர்ந்தாலும் அன்பு அழியாதென்னும் துணிபு காதலர் மாட்டே இருத்தலால் அவர்கள் உலகியலோடு பொருந்தி வாழ்கிறார்கள். அடிக்கடி கண்டு அளாவளாவிடினும் மனமொன்றிய அன்பு தேயாது என்பதை

காம மொழிவ தாயினும் யாமத்துக்
கருவி மாமழை வீழ்ந்தென வருவி
விடரகத் தியமபு நாடவெம்
தொடர்புந் தேயுமோ நின்வயினானே (குறு: 42)

என்று கபிலர் உணர்த்துகிறா

இறுதிப் பாடலாக…. தலைமகள் தன்னுள்ளே சொல்லும் கூற்றாக

அடும்பி னாய்மலர் விரைஇ நெய்தல
ஓரை மகளி ரஞ்சி யீர்ஞெண்டு
கடலிற் பரிக்குந் துறைவனொ டொருநாள்
நக்குவிளை யாடலுங் கடிந்தன்
றைதே கம்ம மெய்தோய் நட்பே.

என்ற நெய்தல் திணைப் பாடலுடன் முற்றுப் பெறுகிறது

தலைவன் தலைவி ஆகியோரின் இணையற்ற அன்பும் அவர் ஒருவருக்கொருவர் மனங் கோணாதவாறு ஒழுகும் இயல்பும் நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் நன்மை பயத்தன; புகழை உண்டாக்கின என்ற உண்மையை உணர்த்தும் இலக்கியமாகத் திகழ்வது குறுந்தொகையாகும்.

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
3-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்

(தொல் தமிழர் வகுத்த ஐந்திணை ஒழுக்கத்தின் நானிலப் பரப்பின் முன்பனிக் குளிரில் காலை இளம்பருதியின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்காக யாம் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 3 வாசிப்பு
நேரம் : 3 நிமையங்கள் / 2-1-2022

சங்க கால இலக்கியங்கள் என்று பகிரப் படும் எட்டுத்தொகை, பத்துப் பாட்டு எனும் பதினெட்டு நூல்களில் எட்டுத் தொகையில் முதன்மையாக வைத்துப் போற்றப் படும் ஓர் இலக்கியம் குறித்து இன்றையப் பதிவு.

நற்றிணை

சங்க இலக்கியத் தொகுப்பில் எட்டுத்தொகை நூல்கள் நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு என்பனவாம். இவ் வரிசை,

நற்றிணை, நல்ல குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு,
ஒத்த பதிற்றுப்பத்து, ஓங்கு பரிபாடல்,
கற்றறிந்தார் ஏத்தும் கலியே, அகம், புறம், என்று
இத் திறத்த எட்டுத் தொகை

என்ற பாடலில் காணும் அடைவு முறையாகும்.

எட்டுத் தொகையுள் ஒன்றாகிய நற்றிணை ஒன்பது முதல் பன்னிரண்டு அடி வரையிலுள்ள நானூறு அகவற் பாக்களின் தொகுதி.

குறுந்தொகை, நெடுந்தொகை, இரண்டிற்கும் இடைப் பட்டு, அளவான அடிகளை உடைமையினால், இது ‘நற்றிணை’ என வழங்கப்பட்டது போலும்.

‘நற்றிணை நானூறு’ என்றும் இது வழங்கப்பெறும். ‘இதனைத் தொகுப்பித்தான் பன்னாடு தந்த பாண்டியன் மாறன் வழுதி’ என்பது பழங் குறிப்பு. தொகுத்தாரது பெயர் தெரியவில்லை.

நற்றிணைப் பாடல்களில் 234ஆம் பாடல் முற்றும் கிடைக்கவில்லை. 385ஆம் பாடலின் பிற்பகுதியும் மறைந்து போயிற்று. 56 பாடல்களின் ஆசிரியர் பெயர் காணப்பெறவில்லை. ஏனைய பாடல்களைப் பாடியவர்களின் சங்க காலப் புலவர்களின் தொகை 192 ஆகும்.

நற்றிணைப் பாடல்கள் வாயிலாக அக்கால மக்களிடம் பரவிக்கிடந்த பழக்க வழக்கங்களை அறியலாம். தலைவன் பிரிவால் வாடும் தலைவி, தன் தலைவனின் வரவைச் சுவரில் கோடிட்டுக் கணக்கிடும் பழக்கமும் காதலன் வரவைப் பல்லி கத்தும் ஓசையை வைத்துச் சகுனம் பார்க்கும் வழக்கமும் அக்காலமக்களிடம் இருந்த நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது.

மேலும் மகளிர் காற்பந்து விளையாடும் வழக்கமும் இருந்ததை அறியமுடிகிறது. பிற்காலத்தில் சிறந்து விளங்கிய “தூது” என்ற சிற்றிலக்கியத்திற்கு வழிகாட்டியாகக் குருவி, கிளி, நாரை ஆகியவற்றைத் தூதுவிடும் பாங்கையும் நற்றிணையில் காணலாம்.

மன்னர்களின் ஆட்சிச் சிறப்பு, கொடைத்திறம், மன்னர்களைப் பின்பற்றி மக்கள் வாழ்ந்த அறவாழ்வு ஆகியவற்றை அறியவும் நற்றிணைப் பாடல்கள் துணை செய்கின்றன.

இந்நூலில் உள்ள நானூறு பாடல்களில் 234 ஆம் பாடலும் 385 ஆம் பாடலின் ஒரு பகுதியும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. இந்நூலினைத் திணை அடிப்படையில் ஆராயும்போது,

• குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்கள்-132
• பாலைத் திணைப் பாடல்கள்-104
• நெய்தல் திணைப் பாடல்கள்-102
• மருதத் திணைப் பாடல்கள்-32
• முல்லைத் திணைப் பாடல்கள்-30

அமைந்துள்ளன.

எடுத்துக் காட்டாக அதன் முதல் பாடல்:-
புலவர் கபிலர் பாடியது. குறிஞ்சித் திணை – (தலைவி தோழியிடம் சொன்னது)

நின்ற சொல்லர், நீடு தோறு இனியர், என்றும் என் தோள் பிரிபு அறியலரே, தாமரைத் தண் தாது ஊதி மீமிசைச் சாந்தில் தொடுத்த தீம் தேன் போலப் புரைய மன்ற, புரையோர் கேண்மை, நீர் இன்று அமையா உலகம் போலத் தம் இன்று அமையா நம் நயந்து அருளி, நறுநுதல் பசத்தல் அஞ்சிச் சிறுமை உறுபவோ? செய்பு அறியலரே

நீரின்றி அமையாது உலகு என்ற சொல்லை இந்தப் பகுதியில் நாம் காண்கிறோம்.

பாடல் பின்னணி: பிரிவு உணர்த்திய தோழிக்குத் தலைவி கூறியது.

பாடல் விளக்கம்:- அவர் சொல்லிய சொல்லிலிருந்து மாறுபடாதவர். பெரிதும் இனிமையாகப் பழகும் தன்மையுடையர். என் தோள்களை என்றும் பிரிதல் அறியாதவர். (வண்டு) தாமரைப்பூவின் குளிர்ச்சியான மகரந்தத் தாதினைத் துளைத்து எடுத்து, உயர்ந்து நிற்கும் சந்தன மரத்தின் உச்சியில் கொண்டு போய் சேர்த்து வைத்த இனிய தேனைப் போல (தாமரைத்தாது – தலைவனின் உள்ளம், சந்தன மரம்-தலைவியின் உள்ளம், தேன் – இருவரின் அன்பு) உறுதியாக உயர்வினை உடையது உயர்ந்தோராகிய தலைவரின் நட்பு. நீர் இன்றி இவ்வுலகமானது சிறக்கவியலாது. அதுபோல, அவர் இன்றி நாம் சிறத்தலில்லை. அவரும் நம்மீது கொண்ட விருப்பத்தின் காரணமாக கருணையோடு நடப்பவர். பிரிவதால் நம் மணம் வீசும் நெற்றியில் ஏற்படும் பசலை படர்வதற்கு அஞ்சுதலையுடைய அவர், பிரிதல் என்ற சிறுமையான செயலைச் செய்ய நினைப்பாரோ? அவ்வாறு செய்தற்குக்கூட அறியாதவர் அவர்!

ஆடவர்களின் காதலெண்ணங்கள் எப்பொழுதம் அழகு பற்றிய நிலையான ஆழ்ந்த சிந்தனையாக உள்ளன. அவர்கள் பெண்களின் முகம் அல்லது உருவத்தால் கவரப் பெறுகின்றனர். பெரும் பாலும் உடல் வனப்பையே அடிப்படையாகக் கொண்டதாக புலவர் பெருமக்கள் காட்டுகின்றனர். காதலியின் உருவச் சிறப்பும், குரல் இனிமையும் தொடக்கமாக அமைகின்றன.

இறங்குகுரல் பிறங்கிய ஏனல் உள்ளாள்
மழலையங் குறுமகள் மிழலையந் தீங்குரல்
கிளியும் தாமறிபவ்வே எனக்கே
படுங்கால் பையுள் தீரும் படாது
தவிருங் காலையாயினள்
உயிரோ டெல்லாம் உடன் வாங்கும்மே! ( நற்றிணை 209 4-9)

காதலியின் இனிய சொல் தன் செவிக்கு இன்பமூட்டுவதாகவும் அது செவிப்படாத போது தன் உயிரோடு பிற பண்புகளையும் வாங்குகிறது என்று ஒரு தலைவன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல்.

கிளியோபாத்திராவின் குரல் இனிமை தான் அந்தோணியைக் கவர்ந்தது. அவள் குரல் இனிமையே எண்ணற்ற ஆடவர்களைப் பிணியில் தள்ளியது என்பது வரலாறு.

நற்றிணையில் பல சிறப்புக் குறிப்புகளும் உண்டு. எடுத்துக்காட்டாக எரிநட்சத்திரம், பல்லி சத்தத்தின் பலன், விடிவெள்ளி போன்ற குறிப்புகள்:-

• விடிவெள்ளி
• நிலந்தாழ் மருங்கின் தெண்கடல் மேய்ந்த
• விலங்குமென் தூவிச் செங்கால் அன்னம்
• பொன்படு நெடுங்கோட்டு இமயத்து உச்சி
• வானர மகளிர்க்கு மேவல் ஆகும்
• வளராப் பார்ப்பிற்கு அல்கிரை ஒய்யும
• அசைவில் நோன்பறை போலச் செல்வர
• வருந்தினை வாழியென் உள்ளம் ஒருநாள்
• காதலி உழையள் ஆகவும
• குணக்குத்தோன்று வெள்ளியின் எமக்கும்ஆர் வருமே.

எட்டுத் தொகை நூல்களில் முதலாதவதாக வைத்துப் போற்றப் படும் நற்றிணை சங்க கால மக்கள் வாழ்வியல், புலவர்கள், வள்ளல்கள், மன்னர்கள், இயற்கைச் சூழல் என்பனவற்றின் ஒரு பிம்பம் எனலாம்

படிக்கப் படிக்க இன்பம் தரும் ஓர் அரிய இலக்கியம் நற்றிணையாகும். படித்துப் பயன் பெறுக!

என் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
2-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

(தொல் தமிழர் வகுத்த ஐந்திணை ஒழுக்கத்தின் நானிலப் பரப்பின் முன்பனிக் குளிரில் காலை இளம்பருதியின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்காக யாம் பதிவிடுகின்றோம்)

துளி: 2
வாசிப்பு நேரம் : 5 நிமையங்கள்
1-1-2022

புத்தாண்டு நாளில் உளங்கனிந்த இனிய வாழ்த்துகளுடன் யாம் எம் இலக்கிய உலாவைத் தொடங்குகின்றோம். இன்று நாம் முதலாவதாகக் காணவிருப்பது, தொல்காப்பியம்.

தமிழ் மொழி, தமிழர் இனம் ஆகியவற்றின் பெருமை மிகு அடையாளமாக நமக்குக் கிட்டியிருக்கும் ஓர் அரிய இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம் ஆகும்.

காலத்தினால் தொன்மை, தமிழ் நாகரிகத்தின் செம்மை, செம்மாந்த மேன்மை, கருத்துக் கொழுமையில் செப்பம் என மொழி இயலுக்கு முற்காலத்தில் எழுந்த ஓர் வனப்பு மிக்க வரம்பு இலக்கியம்.

கால வெள்ளத்தையும், கடல்கோள்களையும் கடந்து எதிர் நீந்திக் கிடைத்தக் இலக்கணக் கருவூலம் தொல்காப்பியம்.

தோன்றிய காலம் முதல் இன்று வரை, இனி வரும் காலம் வரையிலும் எழில் மங்கா இலக்கியமாகத் திகழும் ஓர் ஒப்பற்றக் காப்பியப் பெருநூல். செழுந்தமிழின் செல்வக் கடல்
கடைச் சங்கத்திற்கும் முற்பட்ட இடைச்சங்க காலத்து ஏற்றமிகுப் புலமை மிகுச் சான்றோனால் படைக்கப் பட்ட ஒரு இலக்கியம். வடமொழி இலக்கண வரம்பைத் தெரிவிக்கும் பாணினீயத்திற்கும் முற்பட்ட காலத்தே எழுந்து, உலக மொழிகளின் இலக்கண வரம்பினைத் தெரிவிக்கும் அனைத்து நூல்களுக்கும் முற்பட்டதாக அமைந்த ஒன்று.

ஆனால் வட இந்திய மக்கள் அவர்களின் வடமொழி இலக்க்ண நூலான பாணினியத்தைப் போற்றுவது போல தமிழர்கள் ஏனோ தொல்காப்பியத்தைப் போற்றுவதில்லை. இது ஒரு வேதனையானச் செய்தி.

இடைச் சங்கத்தாருக்கும், கடைச் சங்கத்தாருக்கும் இலக்கியம் படிக்க இலக்கணமாக அமைந்த நூல். எனவே தான் இறையனாரையும் எதிர்த்து நெற்றிக் கண்ணைத் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே என உரைத்த நக்கீரன் என்ற புலவனையும் நாம் வரலாற்றில் உணர்கிறோம்.

நேற்று இன்று நாளை என அனைத்துக் கவிஞர்களுக்கும் அடித்தளமாக இருக்கும் ஒரு நூல்.
இதன் காலம் கிமு 7 – கிமு 5 க்கு இடைப்பட்டதாக கணிக்கப் படுகிறது.

இதனை இயற்றியவராக குறிக்கப் படுபவர் தொல்காப்பியர் ஆவார். இது அவருடைய இயற்பெயர் என அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

இந்த அரிய நூலுக்கு தொல்காப்பியரின் மாணவர்களில் ஒருவரான செந்நாப் புலவர் பனம்பாரனார் பாயிரம் ஒன்றினைச் செய்துள்ளார்.

இந்த நூலைத் தொகுத்து 1868 ல் அச்சேற்றிப் பெரும் பணி செய்தவர் ஈழத்தைச் சாரந்த அறிஞர் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை ஆவார். தொடர்ந்து பதிப்பிட்டவரகளில் ஆறுமுக நாவலர், வ உ சிதம்பரனார் ஆகியோர் குறிப்பிடத் தக்கவர்களாவர்.

நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையில் தமிழ்ச் சான்றோன் அதங்கோட்டாசிரியர் முன்பாக தொல்காப்பியம் அரங்கேற்றப் பட்டதாக பனம்பாரனாரின் பாயிரத்தின் மூலம் நாம் அறிகின்றோம்.

இந்த நூலுக்கு பண்டை காலத்தில் பல உரையாசிரியர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். பெரும் புலவர்கள் இளம் பூரணார், பேராசிரியர், சேனாவரையர், கல்லாடர், நச்சினிக்கினியார், தெய்வச் சிலையார் எனச் சிலரைக் குறிப்பிடலாம். இதன் முழுத் தொகுப்பும் கிடைப்பது இளம்பூரணார் உரையில் மட்டுமே.

இந்த நூற்றாண்டில் தொல்காப்பியப் பாக்களில் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட சில நூற்பாக்களைச் சாமானிய மக்களும் புரியும் வகையில் “தொல்காப்பியப் பூங்கா” என்ற வடிவில் எளிய உரை தந்தவர் முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் அவர்களாவார்.

சரி இனி நூல் அமைப்பிற்குள் செல்ல முயல்வோம்.

இதன் உள்ளடக்கம் எழுத்து, சொல், பொருள் என அமைந்த மூன்று பெரும் அதிகாரப் பகிப்புடனை உடையதாகவும் அவை ஒவ்வொன்றும் ஒன்பது இயல்களாக இயலும் நெறியினைக் கொண்டதாகவும் அமைந்துள்ளது..

எழுத்து சொல் என்பதைத் தாண்டி பொருளதிகாரம் என்பது உலகில் வேறு எம்மொழியிலும் இல்லை. தமிழ் நாட்டின் தொன்மைக் கருவூலமாக விளங்கும, உலக மொழிகள் அனைத்திலும் எழுத்திற்கும் சொல்லுக்கும் தான் இலக்கணம் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் தமிழ் மொழியில் மட்டும் தான் எழுத்து, சொல், பொருள் என இலக்கணம் வரையப் பட்டுள்ளது.

தொல்காப்பியத்தில் மட்டும் தான் சிறப்புத் தன்மை வாய்ந்த பொருளதிகாரம் உண்டு. வேறெந்த மொழிகளிலும் நாம் காண முடியாத ஒன்று. அந்தப் பொருளதிகாரத்தில் அகத்திணை, புறத்திணை, களவியல், கற்பியல், பொருளியல் என்னும் ஐந்தும் தமிழ் நாட்டின் பண்பாடு, நாகரிகம், வாழ்க்கை, வழிபாடு, ஆட்சிமுறை, நிலவளம், நீர்வளம், மலைவளம், காவல்(வீரம்) காதல், கற்பு, கடமை, அன்பு, அருள், ஒற்றுமை, ஊராண்மை, பேராண்மை, பிறவாப் பெருவாழ்வு என மனித குல ஒழுகலாறுகளை வரையரை செய்து உணர்த்தும் மெய் வரலாற்று நூலாகும்.

இதன் விளைவாகவே பிற்காலத்தில் வந்த அனைத்து இலக்கியங்களிலும் அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என நான்கையும் சுட்டிக்காட்டுபவையாக உள்ளன. இது தமிழர்களின் மரபு வழிச் சிந்தனையின் அடித்தளமாக அமைந்துள்ளது. தமிழர்களிடையே மனித நேயச் சிந்தனையையும் பொதுமையையும் வளர்த்தெடுத்தது.

ஒன்று முதல் ஆறுவரை எண் எழுத்தெண்ணி பாடப்பட்ட ஓரறிவு முதல் ஆறறிவு கொண்ட உயிர்களைப் பாடிய தொல்காப்பியர் மரபியல் செய்யுள் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு!

"ஒன்றறிவதுவே உற்றறிவதுவே
இரண்டறிவதுவே அதனொடு நாவே
மூன்றறிவதுவே அவற்றொடு மூக்கே
நான்கறிவதுவே அவற்றொடு கண்ணே
ஐந்தறிவதுவே அவற்றொடு செவியே
ஆறறிவதுவே அவற்றொடு மனனே
நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே" - (தொல்: பொருள்: 571)

இது மூவாயிரத்து ஐந்நூறு வருடங்களுக்கு முந்திய தமிழக உயிரியலாளர்களின் கண்டுபிடிப்பாகும்.

மூன்று அதிகாரப் பகுப்பின் முதல் அதிகாரம் எழுத்ததிகாரம் என்பதாகும். இதன் கீழ் வரும் ஒன்பது இயல்கள்: நூல் மரபு, மொழி மரபு, பிறப்பியல், புணரியல், தொகை மரபு, உருபியல், உயிர் மயங்கியல், புள்ளி மயங்கியல், குற்றியலுகரப் புணரியல் என்பன.

அடுத்த அதிகாரமான சொல்லதிகாரத்தின் கீழ் ஒன்பது இயல்களாக கிளவியாக்கம், வேற்றுமையியல், வேற்றுமை மயங்கியல், விளி மரபு, பெயரியல், வினையியல், இடையியல், உரி இயல், எச்சவியல் என்பனவாகும்.

இறுதியாக அமைந்துள்ள பொருளதிகாரத்தின் ஒன்பது இயல்களாக அகத்திணையியல், புறத்திணையியல், களவியல், கற்பியல், பொருளியல், மெய்ப் பாட்டியியல், உவமையியல், செய்யுளியல், மரபியியல் என்பனவாகும்.

இவ்வாறாக மொத்தம் சற்றொப்ப 1611 நூற்பாக்களைக் கொண்டது தொல்காப்பியம். சிலர் 1585, 1612 எனவும் குறித்துள்ளனர்.

• இதன் உரை என்பது ஒவ்வொரு சூத்திரத்திற்கும் ஒரு நூல் என்ற வடிவில் பல புலவர்களால் விரித்துரைக்கப் பட்டுள்ளன.
• மொழி முதலாகும் உயிர்கள்
• பன்னீருயிரும் மொழி முதலாகும்
• பன்னிரண்டு உயுரெழுத்துக்களும் மொழிக்கு முதலாம்.
• உயிர்மெய் அல்லன மொழிமுதலாகா!
• உயிரோடு கூடிய மெய்யல்லாதனவாகிய தனி மெய்கள் மொழிக்கு முதலாக மாட்டா.
• யகரம் மொழி முதலாதல்
• ஆ வோ டல்லது யகர முதலாது.
• ஆ என்னும் எழுத்தோடல்லாமல், பிற உயிர்களோடு யகரம் மொழிக்கு முதலாக வரமாட்டாது. (எ-டு) யாது, யாக்கை, யானை, யாடு என வரும். தற்போது புழக்கத்தில் ஊடுருவியிருக்கும் யுகம், யூகம், யோகம் என்பன வட மொழிச் சொற்கள் என்பது இதன் மூலம் நமக்குப் புலனாகும்.
• உலகம் ஐம்பூதங்களால் ஆனது என்ற அறிவியல் செய்தியை
• நிலம், தீ, நீர், வளி, வி அம்மோடு ஐந்தும்
• கலந்த மயக்கம் உலகம் (1589)
• என்ற வரிகள் உணர்த்துகின்றன.
• ஒரு நூலின் குற்றங்கள், அதாவது ஒரு நூல் எப்படியிருக்கக் கூடாது என்று சொல்கின்ற ஒரு சூத்திரம்
• சிதையெனப் படுபவை வசையற நாடில்
• கூறியது கூறல் மாறு கொளக் கூறல்
• குன்றக் கூறல் மிகைபடக் கூறல்
• பொருளில கூறல் மயங்கக் கூறல்
• கேட்போர்க் கின்னா யாப்பிற் றாதல்
• பழித்த மொழியான் இழுக்கக் கூறல்
• தன்னா னொரு பொருள் கருதிக் கூறல்
• என்ன வகையினும் மனங் கோளின்மை
• அன்ன பிறவும் அவற்றுவிரி யாகும். (111)

சிதைவுகள் யாவை என்று குற்றமற ஆராய்ந்து பார்க்கில்

சொன்னதைச் சொல்லுதல், முன் சொன்னதற்கு மாறுபாடாகக் கூறுதல், குறைவாகச் சொல்லுதல், மிகுதியாகச் சொல்லுதல், பொருளில்லாதவைகளைக் கூறுதல், மயக்க உணர்வு ஏற்படும் படியாகக் கூறுதல் , கேட்போருக்குத் துன்பம் தரும் படியான தன்மையில் அமைதல், பழிக்கப் பட்டச் சொற்களில் தாழ்வு உண்டாகுமாறு கூறுதல், தானே ஒரு பொருளை எண்ணிக் கூறுதல், எவ்வகைப் பொருளையும் உறுதியாகப் பற்றாது உணர்த்தல் ஆகிய இவையனைத்தும் நூலின் குற்றங்களாகும்.

தமிழ் மொழி இத்தனை ஆண்டு காலம் அழியாது என்றும் இளமையாகப் பாது காக்கின்ற ஓர் போர்க் கவசமாகத் திகழ்வது நமது தொல்காப்பியம் ஆகும். இதற்கு இணையான நூல்கள் உலகில் வேறு இல்லை. தொல்காப்பியம் தான் தமிழின், தமிழ் இனத்தின் வேலியாக நின்று நம்மை சூழ்ந்திருக்கும் பகைவருக்கெல்லாம் விடையளிக்கிறது. எந்த மொழியும் இதன் அருகில் வந்து அழித்தொழிக்க முடியவில்லை.

என் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
1-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்

தொல் தமிழர் வகுத்த ஐந்திணை ஒழுக்கத்தின் நானிலப் பரப்பின் முன்பனிக் குளிரில் காலை இளம்பருதியின் ஒளிக் கீற்றுகளுக்கு முன்பாக உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளியின் நுனித்துளியாக நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்த ஒரு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்காக யாம் பதிவிடுகின்றோம்

துளி: 1
வாசிப்பு நேரம் : 4 நிமையங்கள் / 30-12-2021

ஓங்கலிடை வந்துயர்ந்தோர் தொழவிளங்கி
ஏங்கொலிநீர் ஞாலத் திருளகற்றும்- ஆங்கவற்றுள்
மின்னேர் தனியாழி வெங்கதிரொன்றேனையது
தன்னேரிலாத் தமிழ்!

– (தண்டியலங்காரம்)

எழுத்துச் சொற்பொருள் யாப்பணி யைந்தினும்
பழுத்த வாய்மொழிப் பாவலர் பண்புற
இழைத்த பாத்தொகை எண்ணில வாய்வளந்
தழைத்த முத்தமிழ்த் தாயினைப் போற்றுவாம்

– (புலவர் குழந்தை)

கனியிடை ஏறிய சுளையும் – முற்றல்
    கழையிடை ஏறிய சாறும்
பனிமலர் ஏறிய தேனும் – காய்ச்சுப்
    பாகிடை ஏறிய சுவையும்
நனிபசு பொழியும் பாலும் – தென்னை

நல்கிய குளிரள நீரும்
இனியன என்பேன் எனினும் – தமிழை
என்னுயிர் என்பேன் கண்டீர்! 

- (புரட்சிக் கவிஞர்)

தமிழ் மொழி குறித்து நம் முன்னோர் சிலரின் முன்மொழிவுகளே மேற்கண்ட செய்யுள் வரிகள்..

வடமொழியாளர்கள் தன் முன்னோர் மொழியாகப் போற்றும் சமசுகிருத்தில் பாணினியைப் போற்றுவது போல அல்லது அர்த்த சாசுத்திரம், இராமாயாணம், மகாபாரதம் போன்ற இலக்கண, புராணக் கதைகளை முன்னெடுப்பது போல அல்லது கொண்டாடி மகிழ்வது போல தமிழினமானது இவ்வுலகின் மொழிகளுக்கெல்லாம் முன்னத்தி ஏராகத் திகழும் நம் தமிழ் மொழியையோ, ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியங்கள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலைப் போன்ற வளம் சார் இலக்கண, இலக்கிய நூல்களை, காப்பியங்களைக் கொண்டாடுவதில்லை; அவைகளை முன்னேடுத்துச் செல்வதில்லை. அவற்றைப் படித்துப் பயனுற வேண்டும் என்ற மனநிலையைப் பெறுவதில்லை.

யானைத் தன் பலம் அறியாது பாகனிடம் பணிந்து நடந்து கொள்வது போல தமிழர்கள் வட இந்திய வல்லாண்மைச் சிந்தனைகளில், செயல் பாடுகளில் தான் ஓர் அடிமை என்ற நிலையிலேயே தங்கள் செயல் பாடுகளைக் கொண்டுள்ளனர் என்பது தான் இன்று யாம் வேதனையுடன் வெளிப்படுத்த வேண்டிய செய்தியாக உள்ளது.

தமிழ்த் தாயின் கருவறையில் உருவான அனைத்து நூல்களயும் பட்டியலிடுவது கூட எளிதான ஒன்று அல்ல. அந்த அளவு தமிழில் இலக்கண இலக்கியங்களின் பெருக்கம் உள்ளன.

பழமையான மொழிகள் என தமிழோடு இணைத்துச் சொல்லப் படுகின்ற மொழிகள் கிரேக்கம், இலத்தீன், சமசுகிருதம் ஆகிய மூன்றும் இன்று பேச்சு வழக்கில் இல்லாத மொழிகள். நம் நாட்டிலிலுள்ள சமசுகிருதம் ஒரு சிறுபான்மையினரால் சடங்குகளுக்குப் பயன் படுத்தப் படும் ஓர் ஊடகமாகத் திகழ்கிறது. வேதங்களுக்குரிய பரம்பரை என்னும் அளவில் பயன் பாடில்லாத அந்த வடமொழி காலப் போக்கில் காலமாகிப் போனது.

ஆனால் அம்மொழியை மீண்டும் தூக்கி நிறுத்துவதற்காக வட இந்திய ஆரிய வழிச் சமுகம் இன்று எந்த அளவு முயன்று வருகிறார்கள் என்பதை இந்திய நிதி நிலை அறிக்கை மொழி வளர்ச்சி ஒதுக்கீடுகளைப் பார்த்தால் புரிந்து கொள்ள இயலும். அவர்களை யாரும் சமசுகிருத மொழி வெறியர்கள் என்று அழைப்பதில்லை.

ஆனால் தகுதி வாய்ந்ததும் தளராமலும் இருந்து வருகின்ற தமிழ் மொழியின் ஆக்கம், ஊக்கம் குறித்தும் அதன் வளர்ச்சி, தேவைகள் குறித்தும் வட மொழி ஆதிக்கத்தின் வல்லாண்மை குறித்தும் பேசினால் அவர்களைத் தமிழ் வெறியர்கள், தமிழ் ஆர்வலர்கள் என இக்குமுகாயம் தனிமைப் படுத்துகிறது. இதை நம் தமிழர்கள் உணர்ந்து கொள்வது எப்போது?

கிரேக்கர்களுக்கு அரிசுடாட்டில் கவிதைகளில் கிடைத்திருப்பது போலவும் உரோமானியர்களுக்கு ஒரேசின் கவிதைக் கலைகளில் கிடைத்திருப்பது போலவும் தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்திற்கு முழுமையாகக் கிடைத்திருக்கும் இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம் ஆகும். அழிந்து போன நூல்களில் எஞ்சியிருக்கும் நூல்களில் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் முதல் நூலே ஒரு இலக்கண நூல் என்பதில் நாம் பெருமை கொள்ளலாம்.

வாழ்க்கைக்கு வகையாவது இலக்கியங்கள்
வாழ்விற்கு வனப்பூட்டுவது இலக்கியங்கள்

மொழியின் முகம் காட்டும் பண்பு இலக்கியத்திற்கு உண்டு
இனத்தின் அகம் காட்டும் பண்பு இலக்கியத்திற்கு உண்டு

ஏற்றமுறு இலக்கியங்கள் மொழிக்கு மட்டுமன்றி மொழி சார்ந்த இனத்திற்கும் பெருமை கூட்டும். நாட்டிற்கு புகழை ஈட்டும்.

அந்த வகையில் தொல்காப்பியமும் திருக்குறளும் தமிழ் இனத்தின் இரு கண்கள் எனலாம்.

தொல்காப்பியம் தான் தமிழின், தமிழ் இனத்தின் வேலியாக நின்று நம்மை சூழ்ந்திருக்கும் பகைவருக்கெல்லாம் விடையளிக்கிறது. எந்த மொழியும் இதன் அருகில் வந்து அதனை அழித்தொழிக்க முடியவில்லை.

உலகில் தமிழன் மட்டும்

• “யாது ஊரே யாவரும் கேளிர்” என்று பாடினான்.
• உலக மாந்தர் அனைவரையும் உறவாகக் கருதினான்.
• ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன் எனப் பகிர்ந்தான்.

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்ற பாடலில்

கல்பொருதுமிரங்கு மல்லல் பேரியாற்று
நீர்வழிப் படு உம் பினை போல ஆருயிர்
முறைவழிப் படு உம் என்பது திறவோர்
காட்சியில் தெளிந்தனம் ஆகலின
மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே!
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே! - (புறம் 192)

இந்தப் புலவனுக்கு முந்தியவன் சொல்லிச் சென்றதாகப் பாடுகிறான்.
இதிலிருந்து தமிழ் மொழியின் தொன்மை எத்தகையது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஒசை, மொழி, நாட்டுப்புறப் பாடல், உரைநடை, கவிதை, இலக்கியம், இலக்கணம் என பின்னோக்கிப் பார்த்தால் இதன் தொடக்கம் சற்றொப்ப 30,000 ஆண்டுகளைத் தொடும்.

செய்யுள் தன்மையில் கிரேக்க மொழியையும் இலக்கியப் பெருமையில் இலத்தீன் மொழியையும் வெல்லவல்லது தமிழ். அதன் ஒவ்வொரு சொற்களின் இனிமையும் அதனிடத்தில் கேட்டாரைத் தன்வயமாக்கும் இனிமை பொருந்தியது தமிழ் என வின்சுலோ என்ற மேனாட்டறிஞர் பதிவு செய்துள்ளார்.

மொழி என்பது வெறும் கருத்தை சுமந்து செல்லும் ஊர்தி என்றும் பிறரோடு தொடர்பு கொள்வதற்கான ஓர் கருவி என்றும் பிற மொழியாளர்கள் கருத்தியலாளர்கள் சொல்லக் கேட்டிருக்கின்றோம். அந்தச் சொற்கள் பிற மொழிகளுக்குப் பொருந்தலாம். ஆனால் தமிழ் மொழி என்பது இவற்றைத் தாண்டி மனித இனத்தின் மனம், அறிவு இரண்டிற்கும் உணவாக இயல், இசை, கூத்து என்ற முத்தமிழ் மூலம் அறம், பொருள், இன்பம் என்ற வாழ்வியல் கோட்பாடுகளை முதன்மை நோக்கமாகக் கொண்டு நம்மை வழி நடத்தும் ஓர் பண்பாட்டின் அடையாளம் ஆகும்.

உலகின் முதல் மொழியாகவும் வாழ்வியல் மொழியாகவும் விளங்கும் தமிழ் மொழி நமக்குத் தாய்மொழியாக வாய்த்திருப்பது நாம் பெற்ற பேறு எனலாம். அம்மொழியில் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் நூல்கள் மிகச் சிலவே. அந்த சிலவற்றிலும் அதன் தொன்மை கருதி செவ்வியல் இலக்கியங்கள் என பட்டியலிடப் பட்ட நூல்கள் நாற்பத்து ஒன்றாகும்.

இலக்கியக் கருவூலத்திலிருந்து வகைப் படுத்தப் பட்டிருக்கும் இந்த நாற்பத்தொன்று நூல்களின் பெயர்கள், அவைகளைப் பற்றிய ஒரு சிறிய அறிமுகம் என்ற அளவிலாவது தமிழர்கள் தம் உடைமைகளத் பற்றி தெரிந்து கொள்வது நம் கடமையாகும். அவ்வகையில் முதல் இலக்கண நூலாகிய ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியம் தொடங்கி சங்க இலக்கியங்களான எட்டுத் தொகை, பத்துப் பாட்டு மற்றும் பதினென் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் உள்பட பல நூல்கள் குறித்து அடைப்படைத் தகவல்களை நாள்தோறும் சற்றொப்ப நான்கு நிமையப் படிப்புக்காகத் தர விழைகிறேன். எதிர் வரும் புத்தாண்டில் நம் தாய்த் தமிழுக்காக ஒரு நான்கு நிமையங்களை ஒதுக்கி படித்துப் பயன் பெறுக. இது என் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். நலமும் வளமும் சூழ வாழ தமிழே நமக்கு ஒளி, தமிழே நமக்கு விழி!

தமிழா விழி! எழு!

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

அன்புடன்,

சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
30-12-2021.