தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 26
நேரச்செலவு : 6 நிமையங்கள் / 30-01-202

இன்னா நாற்பது

இது பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் என அழைக்கப்படும் சங்கம் மருவிய காலத் தமிழ் நூற்றொகுதியுள் அடங்குவது.

நாற்பது என்னும் எண் தொகையால் குறிக்கப்பெறும் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் நான்கு. அவை:

1. கார் நாற்பது,
2. களவழி நாற்பது
3. இன்னாநாற்பது
4. இனியவை நாற்பது

என்பனவாம். கார் நாற்பதும் களவழி நாற்பதும் முறையே அகம், புறம் பற்றியவை. இன்னா நாற்பதும், இனியவை நாற்பதும் அறம் உரைப்பன.

இன்னா நாற்பது என்னும் நூல் கடவுள் வாழ்த்துடன் (41) நாற்பத்தொரு பாடல்களைக் கொண்டது.

இது கி. பி. நான்காம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த நூலாகும்.

இந்நூல் இன்னிசை வெண்பாக்களால் ஆனது. இதில் உலகத்தில் கூடாதவை என்னென்ன என்பது பற்றி நூற்று அறுபத்து நான்கு கூடாச் செயல்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.
நூலாசிரியர் பெயர் : கபிலர். இவர் பாரியின் நண்பர் கபிலராக இருக்க வாய்ப்பில்லை. பிற்காலத்தவர் எனத் தோன்றுவதாக அறிஞர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர்.

எடுத்துக் காட்டாகச் சில பாடல்கள்;-

உண்ணாது வைக்கும் பெரும் பொருள் வைப்பு இன்னா;
நண்ணாப் பகைவர் புணர்ச்சி நனி இன்னா;
கண் இல் ஒருவன் வனப்பு இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
எண் இலான் செய்யும் கணக்கு. 16
(புணர்ச்சி - சேர்க்கை வனப்பு – அழகு)

உண்ணாது சேர்த்து வைக்கும் பெரும் பொருள் துன்பமாம். உளம் பொருந்தாத பகைவர்களின் சேர்க்கை துன்பமாகும். கண் இல்லாத ஒருவனின் உடல் அழகு துன்பமாகும். அவ்வாறே பயிலாதவன் இயற்றும் கணக்கு துன்பமாம்.

ஆன்று அவிந்த சான்றோருள் பேதை புகல் இன்னா;
மான்று இருண்ட போழ்தின் வழங்கல் பெரிது இன்னா;
நோன்று அவிந்து வாழாதார் நோன்பு இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
ஈன்றாளை ஓம்பா விடல். 17

(பேதை - அறிவு இல்லாதவன் அவிந்த – அடங்கிய)

கல்வி கற்ற சான்றோர் நிறைந்த சபையில் அறிவில்லாதவன் செல்லுதல் துன்பமாகும். மயங்கிய மாலைப் பொழுதில் வழியில் செல்லுதல் துன்பமாகும். துன்பங்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு மனம் அடங்கி வாழாதவர்களுக்கு வாழ்க்கை துன்பமாம். அவ்வாறே தாயைக் காப்பாற்றாமல் வருதல் துன்பமாம்.

நறிய மலர் பெரிது நாறாமை இன்னா;
துறை அறியான் நீர் இழிந்து போகுதல் இன்னா;
அறியான் வினாப்படுதல் இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
சிறியார் மேல் செற்றம் கொளல். 37

(நாற்றம் - மணம் செற்றம் கொளல் - சீற்றம் கொள்ளுதல்)

• வித்தை கல்லாதவர் / தொழிற் பயிற்சி இல்லாதவர் ஒரு செயலை செய்ய முற்படுதல் (திறன் இலான் செய்யும் வினை இன்னா – பாடல்: 38);
• திட்டமிடாமல் செயலில் இறங்குதல், (தறி அறியான் கீழ் நீர் பாய்ந்தாடுதல் இன்னா – பாடல்: 29)
• வெற்று வாக்குறுதிகள் வழங்குதல், (வல்லாதான் சொல்லும் உரையின் பயன் இன்னா – பாடல்: 28)
• தேவையான நேரத்தில் கிடைக்காத உதவிகள், (எருது இல் உழவர்க்கு போகு ஈரம் இன்னா – பாடல்: 4)

போன்ற கருத்துகளை பல்வேறு கோணங்களில், பல்வேறு தொழில் செய்வோர் வழியாகவும், பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் எடுத்துக்காட்டுகளுடன் காட்டுகின்றது .

எனினும் இது பெண்கள் குறித்து ஓர் ஆண்வழிச் சிந்தனையாகச் சில பண்புகளையும் உடற்கூறுகளையும் வலியுறுத்துவது பெண்ணடிமைக் கோட்பாட்டை நினைவு கூர்வதாகவே உள்ளது.

• பந்தம் இல்லாத மனையின் வனப்பு இன்னா [பாடல்: 1]
• ஆர்த்த மனைவி அடங்காமை நற்கு இன்னா [பாடல்: 2]
• உடம்பாடு இல்லாத மனைவி தோள் இன்னா [பாடல்: 11]
• முலை இல்லாள் பெண்மை விழைவு இன்னா [பாடல்: 12]
• பிணி அன்னார் வாழும் மனை இன்னா [பாடல்: 13]
• வணரொளி ஐம்பாலார் வஞ்சித்தல் இன்னா [பாடல்: 14]

இக்குறிப்பிட்ட வரிகள் பெண்களிடம் என்ன எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஒழுக்க நெறிகள் என்பவற்றை இருபாலாருக்கும் பொதுவில் வைப்பதே சிறப்பாகும். அதனால் இந்த நூலின் சில பகுதிகள் தற்காலச் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக அமையவில்லை என்பது எம் கருத்தாகும்.

எனவே எப்பொருள் எத்தன்மையாயினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் கண்டு தெளிக

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
30-1-2022.

நாலடியார்

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 25
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 28-01-202

நாலடியார்

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் 18 களில் 10 நூல்கள் புறம் சார்ந்தும் 6 நூல்கள் அகம் சார்ந்தும், மீதியுள்ள இரண்டு நூல்கள் திருக்குறள், நாலடியார் என்பவை அகம், புறம் சார்ந்தும் உள்ள நூற்களென ஏற்கனவே பதினெண் கீழ்க்கணக்கு அறிமுகப் பதிவில் விளம்பியுள்ளேன்.

உலகின் தலை சிறந்த நூலாகப் போற்றப் படுவது திருக்குறள். அதை வேறு எந்த நூலுடனும் ஒப்பீடு செய்ய இயலாது. திருக்குறளுக்கு அடுத்த நிலையில் வைத்துப் போற்றப் பெறும் சிறப்பு வாய்ந்த அறநூல் நாலடியார்.

வெள்ளாண் மரபுக்கு வேதமெனச் சான்றோர்கள்
எல்லாருங்கூடி எடுத்துரைத்த – சொல்லாய்ந்த
நாலடிநானூறு நன்கு இனிதாமென் மனத்தே
சீலமுடன் கற்க தெளிந்து

- என்ற தனிப் பாடலும் இதன் பெருமை உணர்த்தும்

நீதிகளைக் கூறுவதில் திருக்குறளும் நாலடியாரும் ஏறக்குறைய ஒரே முறையைப் பின்பற்றுகின்றன. திருக்குறளைப் போன்றே நாலடியாரும், அறத்துப்பால், பொருட்பால், காமத்துப்பால் எனும் முப்பிரிவுகளை உடையதாக விளங்குகிறது. திருக்குறள் இரண்டு அடிகளில் சொல்ல, நாலடியார் நான்கு அடிகளில் சொல்கிறது.

திருக்குறள் ஒரே ஆசிரியரால் இயற்றப்பட்டது. நாலடியாரோ சமண முனிவர்கள் பலர் பாடிய வெண்பாக்களின் தொகுப்பாகும் என்பது அறிஞர்கள் கருத்து. இவர்கள் பாண்டிய மன்னன் உக்கிரப்பெருவழுதி என்பவனால் ஆதரிக்கப் பெற்றவர்கள்.

இதன் காலம்: கடைச்சங்க காலம். பவுத்த, சமண சமயங்கள் தமிழ் நாட்டில் கோலோச்சிய நாள்களில் மணிமேகலைக் காப்பியம் எழுதப் பட்ட கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திலேயே நாலடியாரும் எழுதப் பட்டிருக்கிறலாம் என்பது அதன் கருத்துகள் வழி புலப்படுகிறது.

"ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி; நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்குறுதி',

“நாலடி இரண்டடி கற்றவனிடத்தில் வாயடி கையடி செல்லாது”

எனும் தனிப்பாடல் வரிகள் திருக்குறள், நாலடியார் நூல்களின் மேன்மையை உணர்த்தவல்லன.

நூல் அமைப்பில் இரண்டிற்கும் மிகுந்த ஒற்றுமை உண்டு. திருக்குறள் சூத்திரம் போன்று இரண்டு அடிகளில் கருதிய பொருளைச் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறது; நாலடியாரோ, பொருள்களைத் தக்க உதாரணம் காட்டி விளக்குவதோடு, நான்கு அடி வெண்பாக்களால் இந்நூலின் செய்யுட்கள் அமைந்திருத்தலால் ‘ஆர்’ என்னும் சிறப்பு விகுதியை இறுதியில் இணைத்து, ‘நாலடியார்’ என்று வழங்கி வருகின்றனர். குறளைத் ‘திருக்குறள்’ என்று குறித்ததைப் போல, நாலடி வெண்பாக்களாலாகிய வேறு நூல்கள் பல தமிழில் இருக்கவும், இந்நூல் ஒன்றையே ‘நாலடி’ என்ற பெயரால்குறித்து வந்துள்ளனர்.

இந் நூலில் அமைந்துள்ள பாடல்தொகையை உட்கொண்டு, ‘நாலடி நானூறு’ என்றும் இதுகுறிக்கப் பெறுகின்றது. இதற்கு ‘வேளாண் வேதம்’ என்ற ஒரு பெயரும் உளதென்பது சில தனிப் பாடல்களால் தெரியவருகிறது.

இதன்கண் 40 அதிகாரங்களும் 400 பாடல்களும் உள்ளன. அறத்துப் பால் 13 அதிகாரங்கள்; பொருட்பால் 24 அதிகாரங்கள், இன்பத்துப் பால் 3 அதிகாரங்கள் என பகுக்கப் பட்டுள்ளது.

இந்த நூலை பண்டைய உரையாசிரியர்கள் அடியார்க்கு நல்லார், நச்சினார்கினியார், சேனாவரையார், இளம்பூரணார், பரிமேலழகர், பேராசிரியர் போன்றவர்கள் எடுத்தாண்டிருப்பதிலிருந்து இதன் பெருமை நன்கு புலனாகும்.

செல்வம், இளமை, யாக்கை என இவைகள் மூன்றின் நிலையாமை குறித்துத் தொடக்கப் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன.

சரி இனி ஓரிரு செய்யுள்களைப் பார்ப்போம்:-

அதன் முதல் பாடலே செல்வத்தின் நிலையாமை குறித்துப் பேசுவதாகும்;

அறுசுவை யுண்டி அமர்ந்தில்லாள் ஊட்ட
மறுசிகை நீக்கியுண் டாரும் - வறிஞராய்ச்
சென்றிரப்பர் ஓரிடத்துக் கூழ்எனின், செல்வம் ஒன்று
உண்டாக வைக்கற்பாற் றன்று.

அறுசுவை உணவை மனைவி ஊட்டிவிடும் போது ஒரு கவளத்தை உண்டு மறு கவளத்தை ஒதுக்கியச் செல்வந்தர்கள் கூட ஏழைகளாகி, வேறோரிடம் சென்று கூழுக்காகப் பிச்சை எடுப்பார்கள் செல்வம் என்ற ஒன்று உள்ளதாக எண்ணத்தக்கது அல்ல.

நின்றன நின்றன நில்லா எனஉணர்ந்து
ஒன்றின ஒன்றின வல்லே செயின்செய்க;
சென்றன சென்றன வாழ்நாள் செறுத்துடன்
வந்தது வந்தது கூற்று.

வாழ்நாள்கள் கழிந்து போயின, சாவும் வெகுண்டு எழுந்து விரைவில் வரும், தொன்று தொட்டு நிலைத்திருந்த செல்வமும் நிலையாது என்பதறிந்து தங்களால் செய்ய முடிந்த அறங்களைச் செய்ய நினைத்தால் விரைந்து செய்து விடுக என்பதாகும்.

தெளிவிலார் நட்பின் பகைநன்று; சாதல்
விளியா அருநோயின் நன்றால் - அளிய
இகழ்தலின் கோறல் இனிதேமற் றில்லா
புகழ்தலின் வைதலே நன்று.

தன்னைப் பற்றித் தெளிவில்லாதவன் நட்பை விடப் பகையே நல்லது; தீராமல் துன்பம் தரும் நோயை விட இறத்தல் நல்லது; மனம் நைந்து போகுமாறு இகழ்ந்து பேசுவதைக் காட்டிலும் கொன்று விடுதல் நல்லது; இல்லாத குணங்களைக் கூறிப் புகழ்வதை விட திட்டித் தீர்ப்பது நல்லது.

எதுகை மோனை அழகுபட வரும் மற்றொரு பாடல்;-

வைகலும் வைகல் வரக்கண்டும் அஃதுணரார்
வைகலும் வைகலை வைகுமென் றின்புறுவர்
வைகலும் வைகல்தம் வாழ்நாள்மேல் வைகுதல்
வைகலை வைத்துணரா தார்.

“நாள் தோறும் காலம் (நாட்பொழுது) வந்து தோன்றி மறைவதைப் பார்த்தும், அதனை உணராமல், அறச் செயல்களை செய்யாமல் நம் நேரம் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் என்று நினைத்து இன்பச் செயல்கள் மட்டுமே செய்யும் மாந்தரும் இருக்கின்றனர். அம்மாந்தர்கள் நாள்தோறும் தம்முடைய வாழ்நாள் அதிகரித்து ஆயுள் பெருகிக் கொண்டு இருக்கும் என்று நினைத்து வாழ்நாளின் நிலையாமையை உணராதவர்கள் ஆவர்.” இங்கு நமக்குள்ள காலம் மிகச் சிறிது. அந்தக் காலத்தில் அறச் செயல்களும் செய்து இன்புறுவோமாக என்பதை விளக்கும் பாடல்.

இப்படி ஏராளமான பாடல்களின் உறைவிடம் தான் நாலடியார். திருக்குறள் போல இதுவும் வாழ்வியல் நெறிகள் உரைக்கும் ஒரு நூல்.

எண்ணற்ற அமிழ்தத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
28-1-2022.

திருக்குறள்

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 24
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 27-01-202

திருக்குறள்

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் முதலாவதாக இன்று நாம் பார்க்க இருக்கும் இலக்கியம் முதன்மையான ஒன்றாகவும், உலக இலக்கியங்களில் ஒப்பற்ற நூலாகவும் திகழும் திருக்குறள்.

திருக்குறளைத் தமிழ் மக்களிடம் அறிமுகப் படுத்தத் தேவையில்லை யெனினும் இதுகாறும் அதன் சிறப்பை அறியாது எடுப்பார் கைப் பிள்ளையாக எதை எதையோ தம் மக்களுக்குப் புகட்டி வரும் மக்களுக்காக அதன் சிறப்பு, சீர்மை குறித்து சில செய்திகளைச் சொல்ல வேண்டியத் தேவை உள்ளது.

சற்றொப்ப 2100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த திருவள்ளுவரால் இயற்றப் பட்ட இந்நூல் 133 அதிகாரங்களில் 1330 பாக்களைக் கொண்ட ஓர் அறிய நூல். அறத்துப்பால் 38 அதிகாரங்கள், பொருட்பால் 70 அதிகாரங்கள், இன்பத்துப் பால் 25 அதிகாரங்கள் என மொத்தம் 133 அதிகாரங்கள். அறம் பொருள் காமம் என மூன்று பகுப்புகளில் மனித வாழ்வின் அனைத்துக் கூறுகளையும் எடுத்தாண்டுள்ள ஓர் இலக்கியம் ஆகும்.

அறத்துப் பாலில் பாயிரம், இல்லறம், துறவறம், ஊழ் என நான்கு பிரிவுகள், பொருட்பாலில் அரசியல், அமைச்சியல், அரணியல், பொருளியல், படையியல், நட்பியல், குடியியல் என ஏழு பிரிவுகள், காமத்துப்பாலில் ஆண்பாற் கூற்றியல், பெண்பாற் கூற்றியல், இருபால் கூற்றியல் என முப்பிரிவுகள் உள்ளன.

திருக்குறளுக்கு கி.பி. 8 லிருந்து கி.பி 14 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலப் பகுதியில் சற்றொப்ப பதின்மர் உரையெழுதியுள்ளனர்.

1. தருமர்,
2. மணக்குடவர்,
3. தாமத்தர்,
4. நச்சினார்க்கினியர்,
5. பரிதி,
6. பரிமேலழகர்,
7. திருமலையார்,
8. மல்லர்,
9. பரிபெருமாள்,
10. காளிங்கர்.
    இந்த பத்துபேரில் மணக்குடவர் தான் முதல் உரையாசிரியர் என்பது அறிஞர்கள் கூற்று. இதில் ஐந்து பேரின் உரைகள் கிட்டவில்லை.

மணக்குடவர் உரையைத் தழுவியே வ.உ. சிதம்பரனார் பிற்காலத்தில் உரை எழுதினார். தொடர்ந்து எண்ணற்ற அறிஞர் பெருமக்கள் திரு.வி.க, மு.வரதராசனார், புலவர் குழந்தை, முனுசாமி, கு.ச. ஆனந்தன், கலைஞர் மு.கருணாநிதி உட்பட பலர் திருக்குறளுக்கு உரை எழுதியுள்ளனர்.

திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் ஓலைச் சுவடியில் இருந்து முதன் முதலில் அச்சிட்டவர் எல்லிஸ் எனும் ஆங்கிலேயர். அதுவரையில் ஓலைச் சுவடியிலே திருக்குறள் இருந்தது.

1823 இல் சென்னைக்குப் பணியாற்ற இங்கிலாந்தில் இருந்து எல்லிஸ் வந்தார். வந்தவர் தமிழ் படிக்க விரும்பினார். சென்னையில் தமிழ்ச் சங்கம் 1825_இல் ஏற்படுத்தினார்.

திருக்குறள் ஏட்டுச் சுவடி ஒன்றைக் கந்தப்பன் என்பவர் தாம் வேலை பார்த்த ஆரிங்டன் துரை வழி எல்லிஸ் துரையிடம் சேர்த்தார். இவர் அயோத்தி தாச பண்டிதரின் பாட்டனார் என்று கூறுகின்றார்.

இதை தமிழ் மறை, பொது நூல், பொதுமறை, வாழ்வியல் நூல், நீதி நூல், பண்பாட்டு நூல், ஒழுக்க நூல், அரசியல் நெறி நூல், பொருளியல் நெறி நூல், இன்பவியல் நெறி நூல், பேரிலக்கிய நூல் என்றும் அழைப்பர். திருக்குறள் உலகம் உய்யும் பொருட்டு உயர் நெறிகாட்ட வந்த ஒரு அரும் பெரும் பொது அறநூலாகும்

திருக்குறள் சங்க கால இலக்கிய நூல்களைப் போன்று ஆசிரியப்பா, வஞ்சிப்பா, கலிப்பா, நேரிசை-இன்னிசை என விரிந்தும் பரந்தும் நெடியனவாக இல்லாமல் மிகச் சுருங்கிய அளவில் ஏழு சீர்களைக் கொண்டு ஒன்றே முக்கால் அடிகள் கொண்ட குறட்பாக்களாக அமைந்த ஒன்று.

அணுவைத் துளைத்து ஏழ்கடலைப் புகட்டிக்
குறுகத் தறித்தக் குறள்

– என்று ஒளவை பாடியாதாக “திருவள்ளுவ மாலை” என்ற குறள் வெண்பாக்களில் காணப்படுகிறது.

உலக மொழிகள் பலவற்றில் மிகுதியாக மொழி பெயர்க்கப் பட்ட இலக்கியம் திருக்குறள் ஆகும்.

திருக்குறளில் சற்றொப்ப 12,000 சொற்கள் பயிலப் பெற்றுள்ளது. இதில் ஏறத்தாழ 50 வடசொற்கள் உள்ளன என்பது தமிழறிஞர்கள் சிலரின் கூற்று. ஆனால் பாவாணர் அவர்களோ 17 சொற்கள் மட்டுமே வட மொழிச் சொற்கள் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

1730 ல் வீரமாமுனிவர் இலத்தீன் மொழியில் சில பகுதிகளை மொழி பெயர்த்தார், தொடர்ந்து இலத்தீன் மொழியில் சார்லஸ் கிராஸ், அந்தோனியா சொரன்றினோ எனத் தொடங்கி இதுகாறும் 90க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளிலும், ஒரே மொழியில் பலரும் மொழி பெயர்த்தும் சற்றொப்ப 140 மொழி பெயர்ப்புகள் வந்துள்ள ஒரே இலக்கியம் திருக்குறள் ஆகும்.

திருக்குறள் ஆரியக் கருத்துகளிலிருந்து முற்றாக வேறுபட்ட ஒரு நூலாகும்.

பிறப்பால் சிறப்புண்டு என்பதை ஏற்காமல் பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்று கூறியது திருக்குறள். கல்வி அனைவருக்கும் பொது, குற்றத் தண்டனை நடு நிலை பற்றியது, உழவு உயிர்களை ஓம்பும் உயர் தொழில், விருந்தோம்பல் குலமுறைப் பற்றாதது, தாய்ப் பசிப்பினும் பழிக்கத் தக்கது செய்யலாகாது, இல்லறம் துறவறம் என வாழ்க்கை நிலை இரண்டு, அறம் என்பது எல்லார்க்கும் ஆன நல்வினை, தென் புலத்தார் என்போர் இறந்த முன்னோர் என பலவகையிலும் ஆரியக் கோட்பாடுகளுக்கு எதிராக அல்லது மனித நேயக் கோட்பாடுகளை வலியுறுத்திக் கூறுவதே திருக்குறள் ஆகும். செல்வத்துப் பயனே ஈதல் என்பதை வலியுறுத்திக் கூறும் திருக்குறள், செல்வம் அறவழியில் ஈட்டப் படவேண்டும் எனவும் வழிகாட்டுகிறது.

வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே தந்து வான்புகழ் கொண்ட தமிழ் நாடு

என்று பாரதியும்,

“வள்ளுவர் செய் திருக்குறளை மறுவற நன்கு உணர்ந்தோர் உள்ளுவரோ – மனுவாதி ஒரு குலத்துகு ஒரு நீதி” 

என்று மனோன்மணியம் சுந்தரனாரும்,

எல்லா நாட்டினருக்கும், எல்லா மதத்தினருக்கும், எல்லாக் கொள்கையினருக்கும் இன்றியமையாத வாழ்க்கை ஒழுக்கத்தை தெளிவாகக் கூறும் பெருமை வாய்ந்த நூல் திருக்குறள் 

என உ.வே. சாமிநாதரும்,

உயர்ந்த அனுபவ ஞானம் நிறைந்த அறவுரைத் தொகுப்பு திருக்குறளில் உள்ளது போன்று வேறு எந்த உலக இலக்கியங்கிலும் இல்லை

- என ஜெர்மானிய அறிஞர் அல்பர்ட் சுவைச்சரும் கூறியுள்ளனர்.

நமக்கு இலக்கியம் என்று சொல்லுகின்ற முறையில் ஏதாவது வேண்டுமானால் அதற்கு திருக்குறளை வைத்துக் கொள்ளலாம் – என்று தந்தை பெரியார் சொல்லியதோடு 1949 ஆம் ஆண்டு திருக்குறளுக்காக தனி மாநாடு ஒன்றையும் பெரியார் தலைமையிலான இயக்கம் கூட்டியது.

இத்தனை சிறப்புகள் வாய்ந்த திருக்குறளை அண்மைக் காலமாக சில விலைபோன தமிழர்கள் ஆரியம், வேதம் சார்ந்ததென்றும், வட மொழியின் மொழிபெயர்ப்பு என்றும் பிதற்றித் திரிகின்றனர். இதில் உறைந்துள்ள பொய்மையயும், சூழ்ச்சியையும் தமிழர்கள் அறிந்து கொண்டு விழிப்புடன் இருக்க வேண்டிய நேரம் இது.

ஆனால் திருக்குறள் போன்ற ஒரு பொதுமை நூல் உலகில் இல்லை எனவே அது இந்திய ஒன்றியத்தின் தேசிய நூலாக அறிவிக்கப் பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை பல்லாண்டு காலமாக அறிஞர்கள் பலர் வலியுறுத்தி வருகின்றனர். எனினும் ஒன்றிய அரசு பெரும்பாலும் வட இந்திய மக்களால் அமைவுறுவதால் இந்தக் கோரிக்கை நிறைவேறாத ஒன்றாகவே உள்ளது.

இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்
துன்பம் உறுதல் இலன் (628)

இனிய உளவாக இன்னாது கூறல் கனியிருப்பக்
காய் கவர்ந்தற்று

இயற்றலும் ஈட்டலும் காத்தலும் காத்த
வகுத்தலும் வல்லது அரசு

அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு
என்புதோல் போர்த்த உடம்பு.

எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு

ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்கின்பம்
கூடி முயங்கப் பெறின்.

மேற்கண்ட குறளடிகளுக்கு விரிவான விளக்கம் தேவையில்லை என்று கருதுகிறேன்.

எனவே திருக்குறள் என்பது தமிழர் வாழ்வியல் அற இலக்கியம் மட்டுமல்ல, வாழ்வியல் முறைமைகளைக் கண்டறியும் ஓர் அகராதி; தமிழ்க் குமுகாயத்தின் ஒர் ஆவணம் என்றுணர்ந்து தமிழர்கள் படித்து உய்வுற வேண்டும்.

எண்ணற்ற அமிழ்தத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்” என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
27-1-2022.

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 23
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 25 -01-202

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள்

நாம் ஏற்கனவே பகர்ந்தபடி தமிழில் எண்ணற்ற இலக்கியங்கள் இருப்பினும் தொன்மைக் காலத்தில் (அதாவது 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்) தோன்றிய 41 நூல்களை செவ்வியல் இலக்கியங்களாக வரையறுத்துள்ளனர். இதில் சங்ககால நூற்கள் முப்பத்தாறு (36). இவைகள் தவிர தொல்காப்பியம், இறையனார் அகப் பொருள், முத்தொள்ளாயிரம், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை ஆகிய ஐந்து நூல்களும் அடங்கும்.

இதுகாறும், தொல்காப்பியம், எட்டுத் தொகை, பத்துப்பாட்டு என பத்தொண்பது நூல்களின் அறிமுகம் சிறு சிறு துளிகளாகத் தந்துள்ளோம்.

இனி நாம் பேசவிருப்பது சங்க கால நூல் தொகுப்பிலுள்ள பதினெண் கீழ்க் கணக்கு என்று வரையறை செய்யப் பட்டுள்ள (18) பதினெட்டு நூல்கள் குறித்த செய்திகளாகும். அந்தப் பதினெட்டு நூல்கள் யாவை?

1. திருக்குறள்
2. நாலடியார்
3. நான்மணிக்கடிகை
4. இன்னா நாற்பது
5. இனியவை நாற்பது
6. கார் நாற்பது
7. களவழி நாற்பது
8. ஐந்திணை ஐம்பது
9. ஐந்திணை எழுபது
10. திணைமொழி ஐம்பது
11. திணைமாலை நூற்றைம்பது
12. திரிகடுகம்
13. ஆசாரக் கோவை
14. பழமொழி
15. சிறுபஞ்சமூலம்
16. கைந்நிலை
17. முதுமொழிக் காஞ்சி
18. ஏலாதி
    இதனை கீழ்க்காணும் தனிப்பாடல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது

"நாலடி நான்மணி நானாற்பது ஐந்திணை
முப்பால் கடுகம் கோவை பழமொழி மாமூலம்
இன்னிலை காஞ்சி யோடு ஏலாதி என்பவே
கைந்நிலைய வாம் கீழ்க் கணக்கு."

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் அனைத்தும் வெண்பா யாப்பில் அமைந்தவை.

அடிநிமிர்பு இல்லாச் செய்யுள் தொகுதியால் அறம், பொருள், இன்பத்தைப் பாடுவது கீழ்க்கணக்கு என்று பன்னிருபாட்டியல் இலக்கணம் பகர்கிறது.

இந்தப் பதினெட்டு நூல்களில், ஆறு (6) நூல்கள் அகம் பற்றியும் பத்து(10) நூல்கள் புறம் குறித்தும் மீதி உள்ள நாலடியார், திருக்குறள் ஆகிய இரண்டு நூலும் அகம், புறம் குறித்தும் பேசுபவையாகும். அகம், புறம் குறித்துப் பேசினாலும் அனைத்து நூல்களின் அடிப்படை நாதமாக விளங்குவது அறம், நயன்மை, நேர்மை வாழ்வியல் என்பனவைகளே.

இந்த நூல்கள் பொதுவாக சங்ககாலம் தொடங்கி கி.பி 500 நூற்றாண்டு வரையிலான கால கட்டத்தில் இயற்றப் பட்டவைகளாகும். இதை ஏன் பதினெண் கீழ்க் கணக்கு என்று அழைக்கின்றார்கள்? கீழ்க் கணக்கு என்பது அடிகள் குறைந்த செய்யுட்களால் ஆனது என்று பொருள் படும்.

காதல், வீரம் முதலிய உணர்ச்சிகளிலும் இயற்கை இன்பத்திலும் திளைத்திருந்த சங்க காலச் சூழலைச் சற்று திருத்தியமைக்கும் பொருட்டு அடுத்த தலைமுறைக்கு நயன்மைச் செய்திகளை (நீதி நூல்கள்) படைக்க வேண்டிய நிலையில் அக்காலப் புலமை மூத்த அறிஞர்கள் இருந்தனர்.

வாழ்க்கையே ஒரு சிக்கல் ஆகிவிட்டமையால் குமுகாயத்தில் என்ன நீதிகளைப் போற்ற வேண்டும், எப்படி வாழ வேண்டும்? என்று எடுத்துரைக்க வேண்டிய கடமை புலவர்களைச் சார்ந்ததாயிற்று. அவ்வாறு படைக்கப் பட்டவை தான் பதினெண் கீழ்க் கணக்கு நூல்கள். ஆனால் அவை அனைத்தும் நீதி நூல்கள் அல்ல.

நாற்பது என்னும் எண் தொகையால் குறிக்கப்பெறும் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் நான்கு. அவை: 1.கார் நாற்பது, 2. களவழி நாற்பது 3. இன்னாநாற்பது 4. இனியவை நாற்பது என்பனவாம். கார் நாற்பதும் களவழி நாற்பதும் முறையே அகம், புறம் பற்றியவை. இன்னா நாற்பதும், இனியவை நாற்பதும் அறம் உரைப்பன. கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் மற்றுமொரு நூல் ஐந்திணை ஐம்பது.

பழமொழி நானூறு. நாலடி நானூற்றைப் போலவே நானூறு பாடல்களைக் கொண்டு விளங்கும் கீழ்க்கணக்கு நூல் பழமொழி நானூறு.

ஆறு மூலிகைகள் கொண்ட நூல் ஏலாதி, அது போல இன்று ஐந்து மூலிகைகள் கொண்ட ஒரு நூல் சிறுபஞ்ச மூலம், மற்றொரு நூல் நான்கடி இலக்கியமாக தொடர்வது நான்மணிக்கடிகை. புற வாழ்க்கைப் பற்றிப் பேசும் ஒரு நீதி நூல் ஆகும்.

மற்றொன்று திரிகடுகம். திரி என்ற சொல்லுக்கு தமிழ், ஆங்கிலம், சமசுகிருதம் ஆகிய மூன்று மொழிகளிலும் மூன்று என்று பொருள். எனவே இதன் வேர் எது என்பதை உங்களின் முடிவுக்கே விட்டு விடுகிறேன்.

பதினெண் கீழ்க் கணக்கு நூல்களில் ஒன்று ஆசாரக் கோவை. அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பல நெறிகளை இலக்கியத்தில் பதிவு செய்திருப்பதை ஆசாரக்கோவை நமக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது.

அவ்வையின் ஆத்திச் சூடி போன்ற வடிவில் நயமான 100 நல் அறிவுரைகள் அடங்கியக் கருவூலம் முதுமொழிக் காஞ்சியாகும்.

ஐந்திணைகளில் ஒவ்வொன்றிற்கும் பதினான்கு பாடல்களைக் கொண்டு, எழுபது பாடல்களில் அமைந்துள்ள நூலின் பெயர் ஐந்திணை எழுபது என்பதாகும்.

ஐந்திணை ஒழுக்கங்களைக் கோவையாக அமைத்து மாலை போலத் தந்துள்ளமையின் ஒரு நூல் ‘திணைமாலை’ என்றும், பாடல் அளவினால் ‘திணைமாலை நூற்றைம்பது’ என்றும் இந் நூல்பெயர் பெற்றுள்ளது. கீழ்க்கணக்கில் அமைந்த ஐந்திணை நூல்களில் அளவால் பெரியது

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் பதினேழு உறுதியாய்ச் சொல்லப்படுகிறது. பதினெட்டாவது நூல் இன்னிலையா? கைந்நிலையா? என்ற ஐயம் உள்ளது. ‘இன்னிலை’ என்று பலர் கூறினர். ‘கைந்நிலை’ ஒன்று என மேலும் பலர் கூறினர். நாம் இரண்டு நூல்களையும் காண்போம்.

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் 18 ல் 10 நூல்கள் புறம் சார்ந்தும் 6 நூல்கள் அகம் சார்ந்தும், மீதியுள்ள இரண்டு நூல்கள் திருக்குறள், நாலடியார் என்பவை அகம், புறம் சார்ந்தும் உள்ள நூற்களென ஏற்கனவே விளம்பியுள்ளேன். அகப்பொருள் குறித்து பேசுவன ஆறு நூல்களாகும். அவை (1) கார்நாற்பது (2) ஐந்திணை ஐம்பது (3) திணைமொழி ஐம்பது (4) ஐந்திணை எழுபது (5) திணைமாலை நூற்றைம்பது (6) கைந்நிலை என்பன.

உலகின் தலை சிறந்த நூலாகப் போற்றப் படுவது திருக்குறள். அதை வேறு எந்த நூலுடனும் ஒப்பீடு செய்ய இயலாது. திருக்குறளுக்கு அடுத்த நிலையில் வைத்துப் போற்றப் பெறும் சிறப்பு வாய்ந்த அறநூல் நாலடியார்.

இனிவரும் நாள்களில் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் ஒவ்வொன்றையும் ஒவ்வொறு துளியாக எடுத்தியம்புவேன். தமிழ் ஓர் அறிவுச் சுரங்கம்!

எண்ணற்ற அமிழ்தத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்” என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
25-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 22
நேரச்செலவு : 6 நிமையங்கள் / 23-01-2022

மலைபடு கடாம் (அ) கூத்தராற்றுப் படை

சங்க நூல்கள் பாட்டும் தொகையும் என்று பாட்டை முதலில் நிறுத்தியே கூறப்பட்டிருக்கின்றன. இதிலிருந்து நெடும்பாடல்களான பத்துப் பாட்டு நூல்களுக்கு முதன்மை தரப்பட்டுள்ளதை அறிய முடிகிறது.

பத்துப் பாட்டு நூல்களுள் திருமுருகாற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை, மலைபடுகடாம் ஆகிய ஐந்தும் ஆற்றுப்படை நூல்கள் ஆகும்.
ஆற்றுப்படையிலக்கியம் என்பது தமிழ் மொழியில் மட்டும் தான் உள்ளது. வேறு எம்மொழியிலுமில்லை என்பது தமிழுக்கே உரிய தனிச்சிறப்பாகும்.

பத்துப்பாட்டு என்ற தொகுப்பில் இறுதியாக வைக்கப் பட்டிருக்கும் மலைபடு கடாம் அல்லது கூத்தராற்றுப் படை என்ற இந்த நூல், மலை, காடு, விலங்குகள், பறவைகள் அவற்றின் குரல்கள், அதன் இசைகள், அந்த இசையைத் தோற்றுவிக்கும் இசைக் கருவிகள் என இயற்கைக் கூறுகளுக்காக மட்டுமே படைக்கப் பட்ட ஒரு இலக்கியமாகத் திகழ்கிறது. இது போன்று எந்த உலக இலக்கியங்களிலும் நாம் காண முடியாது. மலைக்கு யானையை உவமித்து அதன்கண் பிறந்த ஓசையைக் கடாம் என சிறப்பித்ததனால் இப்பாட்டு மலைபடுகடாம் என்று பெயர் பெற்றதாக நச்சினார்க்கினியர் குறிப்பிடுகிறார்.

மலைபடு கடாமை எழுதியவர் ‘இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றுர்ப் பெருங்கெளசிகனார் ‘ ஆவார். அவர் மதுரையை அடுத்த நத்தம் மலைப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் என்று மா. இராசமாணிக்கனார் கூறுகிறார்.

நூலின் அளவு: 583 அடிகளைக் கொண்ட ஒரு நெடும் பாடல் ஆகும்.

மற்றவற்றைக் காட்டிலும் மலைபடுகடாமின் தனிச்சிறப்பு யாதெனில், பாட்டுடைத் தலைவன் அல்லது பாடுபவன் பெயரால் மற்ற ஆற்றுப்படைகளின் பெயர்கள் அமைந்துள்ளன. ஆனால் மலைபடுகடாம் மட்டும் அந்நூலில் பயின்று வரும் தொடரின் பெயரால் வழங்கப்படுகிறது.

நவிர மலையின் தலைவனான நன்னன் என்பவனைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டு பாடப்பட்டது இந்நூல். நவிர மலை மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும், அவர்கள் தலைவனின் கொடைத் திறத்தையும் புகழ்ந்து பாடும் இந் நூற் பாடல்களில் நன்னனைப் பாடிப் பரிசு பெறச்செல்லும் பாணர், நெடுவங்கியம், மத்தள, கிணை, சிற்பறை கஞ்சதாளம், குழல், யாழ் போன்ற பலவகை இசைக் கருவிகளை எடுத்துச் செல்வது பற்றிய செய்திகள் கூறப்பட்டுள்ளன.

அருவி, இசைக்கருவிகளின் இயல்பு, பண்ணியல்பு, தமிழ் நாட்டின் ஐவகை நிலங்களின் இயல்பு, அந்த நிலங்களின் இயற்கைச் சூழலியல் மக்களின் வாழ்வியல் என பல செய்திகளை உவமை நயத்துடன் விளக்கும் ஓர் அருமையான படைப்பு மலைபடு கடாம் என்பதாகும்.

பல்குன்றக் கோட்டத்துச் செங்காண் மாத்துவேள் நன்னன் சேய் நன்னனிடம் பரிசில் பெற வரும் கூத்தர்களுக்கு அவன்பால் பரிசு பெற்ற ஒருவன் மற்றொருவனை ஆற்றுப் படுத்துவதாக (வழிகாட்டுவதாக) அமைந்ததே இந்நூல்.

பாணர் சுமந்துசெல்லும் இசைக்கருவிகள் பற்றிய குறிப்புகள்

பேரியாழ் மீட்டும் பாணர் கூட்டம் இசைக்கருவிகளை கலப்பையில் போட்டுச் சுமந்துகொண்டு செல்கிறது.

• (கலம் = இசைக்கருவி) (கலப்பை = இசைக் கருவி போடும் பை)
• முழவு = மத்தளம்,̀
• ஆகுளி = சிறுபறை,
• பாண்டில் = தாளம்,
• உயிர்தூம்பு = மயில் திரும்பிப் பார்ப்பது போல் வளைந்திருக்கும். யானை பிளிறுவது போல ஒலி எழுப்பும்,
• குறுந்தூம்பு = மெல்லிய ஒலி எழுப்பும் ஊதுகொம்பு,
• குழல் – புல்லாங்குழல் (புல் = மூங்கில்),
• தட்டை = இரு பிளவுகளைத் தட்ட ஒலிக்கும் கருவி,
• எல்லரி = மோத ஒலிக்கும் பெரிய தாளவகை,
• பதலை = பானை (கடம்)

இவற்றுடன் செல்லும்போது கானவர் காவலாளிகளாக அவர்களுக்குத் துணை வருவர்.

பேரியாழ் அமைந்திருக்கும் அழகு பற்றிய குறிப்புகள்

• திவவு – முறுக்கிய வளையல் போல் இருக்கும்.
• கேள்வி-யாழ் – கடுயப்படும் பகை நரம்புகளில் விர் போகாது இசைத்துப் பழக்கப்பட்டது.
• நரம்பு – நல்ல முறுக்குடன் இன்னொலி எழுப்ப வல்லது.
• அரலை – அரற்றும் அழுகை ஒலி தராதது.
• துளை – வரகு அரிசி போன்ற துளைகளில் நரம்பு போத்துக் கட்டப்பட்டிருக்கும்.
• பத்தல் – யாழின் இசை எதிரொலிக்கும் இடம்.
• ஆணி – புதிய வெண்ணரம்புகள் கட்டப்பட்டிருக்கும்.
• பச்சை – பத்தலுக்குத் தீட்டப்பட்டிருக்கும் வண்ணம்.
• உந்தி – மகளிர் கூந்தல் இரு பிளவாய் வயிற்றில் தொங்குவது போன்ற அமைப்பினைக் கொண்டது யாழின் வயிறு.
• மாமை – பருவப் பெண்ணின் பொன்னிற மேனியழகு போல் வண்ணம் தீட்டப்பட்டிருக்கும்.
• உரு – அழகியைப் போல ஆனால் களாப்பழம் போன்ற புள்ளிகளுடன் தோற்றமளிக்கும். வளைந்து நிமிர்ந்த கொம்பு போல் இருக்கும்.
• உயிர்ப்பு – எழுப்பும் ஓசை இன்பத்தில் ஆழ்த்தும்.

• மலைபடு கடாம் (கடம் போன்று மலையில் கேட்கும் ஓசைகள்)
• பலாப்பழ மணம் கமழும் அருவி ஒலி
• வான் அரமகளிர் அருவியாடும் ஒலி
• கானவர் ஓட்டுவதைப் பொருட்படுத்தாமல் வயலில் மேயும் யானைகள் தன் இனத்தை அழைக்கும் ஒலி
• குகையில் படுத்துறங்கும் கானவன் பாறைமேல் வைத்திருந்த தன் அம்பு நழுவி விழ, வலி பொறுக்கமுடியாமல் அழும் ஒலி
• மலைமக்களாகிய கொடிச்சியர் அவனுக்குப் பட்ட காயத்தை ஆற்ற ஊசியால் தைக்கும்போது அவனுக்கு வலி தெரியாமல் இருக்கப் பாடும் பாடல் ஒலி
• வேங்கை பூவை மாலையாகக் கட்டும்போது பாடும் பாடல் ஒலி
• யானைக் கன்றைப் புலி பிடித்துவிட்டதால் யானைக் கூட்டமே ஒன்று சேர்ந்து முழங்கும் ஒலி
• தாய் தாவும்போது நழுவி விழுந்த குட்டியின் துடிப்பதைக் கண்டு மந்தி செய்யும் பூசல்
• கானவர் கயிற்றின் வழியாக இறங்கித் தேனை எடுக்கும் கொள்ளை-ஒலி
• அரசன் ஆணைப்படி சிற்றூர்களை வென்று அதனைச் சூறையாடும் கானவர் உவகை-ஒலி
• சூறையாடியப் பொருளை அரசனுக்குப் போதுமளவு தந்தபின் எஞ்சியதைக் குறப்பெண்களுக்குத் தந்து அவர்களோடு கானவர் ஆடும் குரவை-ஒலி
• பாறையில் மோதி இறங்கும் ஆற்றின் இரங்கல்-ஒலி
• யானையைக் குழியில் விழச்செய்து, கயிறால் கட்டி அதனைப் பழக்க எழுப்பும் தமிழொடு கலந்த மொழியொலி
• மூங்கிலைப் பிளந்து செய்த தட்டையை முழக்கிக்கொண்டு தினைப்புனத்தில் கிளியோட்ட மகளிர் பாடும் பாட்டொலி
• வரையாட்டுக் கடாய்கள் இனத்தலைமைக்காகப் போரிடும் மோதல்-ஒலி
• உண்டது போக எஞ்சிய பலாச்சுளைகளில் உள்ள கொட்டைகளை எடுப்பதற்காகச் சிறுவர் கன்றுகளைப் பிணையல் கட்டி காந்தள் பூத்த கொடிகளால் மெல்லத் தட்டி ஓட்டும் ஆரவார ஒலி
• கரும்பின் கண்ணை உடைக்கும் கரும்பாலை ஒலி
• தினை குற்றும் பெண்களின் வளையல்-தாள வள்ளைப்பாட்டொலி
• நிலத்தைக் கிண்டி மஞ்சளையும் சேம்பினையும் வீணாக்கும் காட்டுப்பன்றிகளை ஓட்ட அடிக்கும் பறையொலி
• இந்த எல்லா ஒலிகளையும் எதிரொலிக்கும் குன்றகச் சிலம்பு

இப்படிப் பல ஒலிகளைக் கேட்டுக்கொண்டே (மலைபடு கடாம் கேட்டுக்கொண்டே) பாணர் கூட்டம் மலையேறலாம்

மலைபடுகாடாமின் உவமை நயங்கள்

“தயிர் சிதறிக் கிடந்தது போல மலர்கள் உதிர்ந்து கிடந்தன”

“ஆகுளி என்னும் பறை முழங்கினாற்போல பேராந்தை, சேவல் ஒலிகள்’

“பலாக் கனிகள் முழவுகள் தூங்குவது போல் தூங்குகின்றன”

“இருள் துண்டுபட்டுக் கிடந்தது போல பன்றிகள் கிடக்கும்”

“நெடிய மரம் விழுந்து கிடந்தாற்போல மலைப்பாம்புகள் ”

“கலப்பு நெல்லின் பன்னிற அரசி போல பன்னிற ஆடுகள்”

“நன்னன் நகரத் தெருக்கள் பேரியாறு போல் கிடந்தன”

“கடலும் முகிழும் சேர்ந்து முழங்கினாற்போல முழக்கம்”

இப்படி பல்வேறு காட்சிகள் காட்டினிடையே எழும் பல்வேறு ஒலிகள், ஓசைகள் எனத் தனித்தனியாகக் கூறி இறுதியாக அவ்வொலிகளைத் தொகுத்து அதன் அருமை வெளிப்படும் வகையில் “மலைபடு கடாம்” எனப் பெயரிட்டுள்ளனர்.

திருவண்ணாமலையின் மேற்கே “செங்கண்மா” எனவும், “செங்கமா” எனவும் இன்று செங்கம் எனவும் அழைக்கப் படுகின்ற பகுதி தான் நன்னன் சேய் நன்னன் என்ற வேள்குடி மன்னன் ஆட்சி செய்த நிலப்பரப்பு மலைப்பரப்பு ஆகும்.

ஈதல் இசை பட வாழ்தல் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டாக வாழ்ந்தவன் நன்னன் சேய் நன்னன்.

நீர் இயக்கு அன்ன நிரை செலல் நெடும் தேர்
வாரி கொள்ளா வரை மருள் வேழம்
கறங்கு மணி துவைக்கும் ஏறு உடை பெரு நிரை
பொலம் படை பொலிந்த கொய் சுவல் புரவி
நிலம் தின கிடந்த நிதியமோடு அனைத்தும் . . . .[575]

இலம்படு புலவர் ஏற்ற கை நிறைய
கலம் பெய கவிழ்ந்த கழல் தொடி தட கையின்
வளம் பிழைப்பு அறியாது வாய் வளம் பழுநி
கழை வளர் நவிரத்து மீமிசை ஞெரேரென
மழை சுரந்து அன்ன ஈகை நல்கி . . . .[580]

தலை நாள் விடுவிக்கும் பரிசில் மலை நீர்
வென்று எழு கொடியின் தோன்றும்
குன்று சூழ் இருக்கை நாடு கிழவோனே . . . .[561 - 583]

இந்த அருமையான இலக்கியத்தின் இறுதி அடிகளே மேற்கண்டவை.

நன்னன் தேரின் ஓட்டத்திற்கு நீரின் ஓட்டம்; யானைக்கு மலை; நன்னனின் கொடைத் திறனுக்கு மேகம் மழை சொரிதல்; அருவிக்கு வென்று உயர்த்திய கொடி என நம் கற்பனைக்கெட்டா வகையில் இயற்கையின் எழிலும் நன்னனின் கொடையும் விரித்துச் சொல்லும் இலக்கியம் மலைபடுகடாம் என்ற இந்த நூல்.

அன்பு உள்ளத்தினரே!
இத்துடன் தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியத் தொகுப்பிலுள்ள எட்டுத் தொகை மற்றும் பத்துப் பட்டு நூல்கள் என மொத்தம் பத்தொண்பது செவ்விலக்கிய நூல்களின் அறிமுகம் முற்றுப் பெறுகிறது. அனைத்தையும் தொடர்ச்சியாகப் படிக்க வாய்ப்பிழந்த நபர்கள் www.lemuriyafoundation.org என்ற வலைத்தளத்தில் அனைத்துத் துளிகளின் சிலிர்ப்பையும் ஒருங்கே பெறலாம், இனிவரும் நாள்களில் பதினென்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் ஒவ்வொன்றையும் ஒவ்வொறு துளியாக எடுத்தியம்புவேன்.

எண்ணற்ற அமிழ்தத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்” என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
23-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 21
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 21-01-2022

பட்டினப் பாலை

பத்துப் பாட்டில் உள்ள மற்றுமொரு அகம் புறம் சார்ந்த இலக்கியம் பட்டினப் பாலை என்ற நூலாகும். இது காதல் துறைப் பற்றி அமைந்த ஓர் கற்பனைப் பாட்டு. இந்த நூலில் காதலர் பிரிவாகிய பாலைத் திணை என்னும் பொருள் பட பல பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. இதில் காவிரி பூம்பட்டினம் என்னும் கடற்கரை நகரின் புகழும், அழகும் எடுத்துரைக்கப் பட்டுள்ளன. அது மட்டுமின்றி அந்த பட்டினத்தில் ஆட்சி புரிந்த சோழ மன்னன் திருமாவளவன் (கரிகால் பெருவளத்தான்) பெருமையும் இந்த நூலில் பாடப் பட்டுள்ளது.

நூலின் அளவு: மொத்த அடிகள் 301 ஆகும்.

பெரும்பாணாற்றுப் படை நூலைப் பாடிய கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் என்னும் புலவரே இந்த இலக்கியத்தையும் படைத்துள்ளார்.

இதன் காலம் கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு ஆகும்.

இந்த நூலின் உயிர்ப் பொருள் காதல் குறித்த கற்பனையெனினும் பாடலில் பெரும்பாலும் காவிரி பூம்பட்டினத்தின் சிறப்புகள் குறித்தும் அங்கு ஆட்சி புரிந்த அரசன் குறித்தும் பெரிதும் பாடப்பட்டுள்ளது. இது பட்டினத்தைச் சிறப்பித்துக் கூறிய பாலைத் திணை நூலாதலால் பட்டினப் பாலை என பெயர் பெற்றதாக நச்சினார்க்கினியார் உரை செப்புகிறது.

தலைவன் பொருள் தேட வேண்டி வேற்று நாட்டுக்குச் செல்லும் முயற்சியில் ஈடு பட்டான். பிறகு தன் பிரிவால் காதலி மிகவும் துயருற்று வருந்துவாளே என்ற கவலை ஏற்படுகிறது. அதனால் மிகவும் தயங்கினான். தலைவிக்கு அந்த துன்பத்தை ஏற்படுத்தக் கூடாது என்று எண்ணித் துணிந்தான். அந்நிலையில் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவதாக அமைந்த பாடல்களின் தொகுப்பே பட்டினப் பாலை என்னும் இலக்கியமாகும்.

காவிரியாற்றின் பெருமையுடன் தொடங்கும் இவ்விலக்கியம் பூம்பட்டினத்தின் பெருமைகளைப் பின்னர் பேசுகிறது.

காவிரியின் சிறப்புக் குறித்து இங்கு காணப் படும் பாடல் வரிகள் சோழர் காலத்து காவிரி ஆறு எவ்வாறு வளமிக்கதாகத் திகழ்ந்தது என்பதை எடுத்துக் காட்டும் பாடலாகும்.

வசையில்புகழ் வயங்குவெண்மீன்
திசை திரிந்து தெற்கேகினும்
தற்பாடிய தளியுணவிற்
புட்டேம்பப் புயன்மாறி
வான் பொய்ப்பினும் தான்பொய்யா
மலைத்தலைய கடற்காவிரி
புனல்பரந்து பொன்கொழிக்கும்…..

மழை இல்லாவிட்டாலும் காவிரியில் நீர் வந்து வயலில் பொன்போல் விளைச்சல் பெருகும். எனவே அது பொய்யாக் காவிரி. ஒளி விளங்கும் சூரியன் ஒரு வெண்மீன். திங்களைப் போல் காலம் மாறாமல், காலக் கணியாய் விளங்குவதால் அது வசையில்லாத புகழினை ஊடையது. வானம்பாடி ‘வ்வான் வ்வான் ‘ என்று குரல் தந்து தன்னையே பாடிக்கொள்ளும். ‘தளி’ என்பது மேகத்திலுள்ள நீர். வானம்பாடி நீராக உண்ணுவது இந்தத் தளிநீரை மட்டுமே. சூரியன் திசைமாறித் தென்முகமாகச் சென்றாலும், வானம்பாடி நீரின்றித் தேம்பினாலும், காவிரியில் புனல் பாய்ந்து பொன் கொழிப்பது தவறுவதில்லையாம். காவிரித் தாய்க்குத் தலை, தலைக்காவிரி தோன்றும் குடகுமலை.

அந்தக் கருத்து ஆறே ஆறு அடிகளில் அமைந்துள்ளது. ஆனால் அந்த ஆறு அடிகளில் குறிப்பிடப் பட்ட காவிரி பூம்பட்டினம் என்ற அந்தத் தலைநகரம், நாடு குறித்த வருணனை பாடலின் முற்பகுதியில் சற்றொப்ப 217 அடிகளில் அமைந்துள்ளது. பாடலின் பின் பகுதியில் சோழனின் போர் வீரமும், சிறப்பும் விளக்கப் பெறுகின்றன.

அரிமா அன்ன அணங்குடைத் துப்பின்
திருமா வளவன் தெவ்வர்க் கோக்கிய

வேலினும் வெய்ய கானமவன்
கோலினுந் தண்ணிய தடமென் தோள்.

“நெஞ்சமே செல்வச் சிறப்பு மிக்க காவிரிபூம்பட்டினத்தையே யான் பெறுவதாக இருந்தாலும் என் காதலியைப் பிரிந்து வேற்று நாட்டிற்குச் செல்ல மாட்டேன். பொருள் தேடுவதற்காக கடந்து செல்ல வேண்டிய காட்டு வழிகள் கொடுமையானவை; சோழன் (கரிகாலன்) திருமாவளவன் வேலை விடக் கொடுமையானவை. பிரிய வேண்டிய என் காதலியின் தோள்களோ சோழன் கரிகாலனின் செங்கோலை விட தண்மையானவை. நல்லவை; அழகு மிக்கவை. ஆகவே இவளைப் பிரிந்து நான் செல்ல மாட்டேன்” – என்பது தான் பாட்டின் கருத்தாகும். இந்த வரிகளே இலக்கியத்தின் இறுதி வரிகளாகும்.

தமிழ் நாட்டில் அக்காலத்தில் ஓங்கியிருந்த கடல் வாணிபம், பெரிய துறைமுகத்தின் மாட்சி, வெளிநாட்டார் பலர் வந்து தங்கியப் பெருமை, அங்கிருந்து ஏற்றுமதியாகும் பொருள்கள் பற்றிய விளக்கங்கள், பண்டங்களுக்கு சோழ நாட்டின் முத்திரைப் பதித்து சுங்க வரி விதித்த முறைமை, கடற்கரையில் பல வெளிநாட்டுப் பொருட்கள் குவிந்து கிடக்கும் மாட்சி, காட்சி, சோழநாட்டில் வளம் பெற்றிருந்த தொழில்கள், கடைத் தெருக்கள், வணிகர்களின் நடுவு நிலைமையான வாணிக முறை என பலவற்றையும் விரிவாகப் பேசும் ஓர் அற்புதமான இலக்கியம் பட்டினப் பாலை ஆகும்.

காவிரி பூம்பட்டினத்தின் துறைமுகக் காட்சி….

வெளிலிளக்குங் களிறுபோலத்
தீம்புகார்த் திரைமுன்றுறைத்
தூங்குநாவாய் துவன்றிருக்கை
மிசைச்கூம்பி னசைச்கொடியும்

கடலில் கப்பலின் கொடி பறக்கும் – முளையில் கட்டப்பட்டிருக்கும் களிறு போலப் புகார்த் துறைமுகத்தில் அசைந்தாடிக் கொண்டிருக்கும் நாவாயின் உச்சியில் கொடி கட்டப்பட்டிருந்தது.

தாங்கள் கொடுக்கும் பொருளும் குறைவாகக் கொடுக்காமல், தாங்கள் கொள்ளும் பொருளும் மிகுதியாகக் கொள்ளாமல் பல பண்டங்களிலும் வணிகம் எத்துணை நேர்மையாக நடத்தினார்கள் என்ற பெருமையும் பேசப் படுகிறது.

கொன்வதூஉம் மிகைகொளாது
கொடுப்பதூஉம் குறைகொடாது
பல்பண்டம் பகிர்ந்துவீசும் ….

என்ற வரிகள் இதை உணர்த்துகின்றன. வெவ்வேறு பண்டங்களுக்கு அடையளமாக கடைகளில் வெவ்வேறு கொடிகள் பறக்கப் விடப் பட்டிருந்தன என்ற செய்திகளும் இவ்விலக்கியத்தில் காணக் கிடைக்கின்றன.

வான்முகந்தநீர் மலைப்பொழியவும்
மலைப்பொழிந்தநீர் கடற்பரப்பவும்
மாரிபெய்யும் பருவம்போல
நீரினின்று நிலத்தேற்றவும்
நிலத்தின்று நீர்ப்பரப்பவும
அளந்தறியாப் பலபண்டம்
வரம்பறியாமை வந்தீண்டி

காவிரிப்பூம்பட்டினத் துறைமுகத்தில் ஏற்றுமதி இறக்குமதி – கடலிலிருந்து மேகம் முகந்து சென்ற நீர் மலையில் பொழிவது போல நீரிலிருந்து பொருள்கள் நிலத்தில் ஏற்றப்பட்டன. மலையில் பொழிந்த நீர் கடலுக்கு வந்து பரவுவது போல நிலத்திலிருந்து பொருள்கள் நீரிலுள்ள நாவாயில் பரப்பப் பட்டன. அந்தப் பண்டங்கள் அளந்தறிய முடியாதபடி பற்பலவாகக் குவிந்து கொண்டிருந்தன.

அருங்கடிப் பெருங்காப்பின்
வலியுடை வல்லணங்கினோன்
புலிபொறித்துப் புறம்போக்கி
மதிநிறைந்த மலிபண்டம்
பொதிமூடைப் போரேறி

புலி முத்திரை – ஏற்றுமதிக்காகவும், இறக்குமதியிலிருந்தும் வந்த மதிப்பு மிக்க பொருள்களின் மீது புலிச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டது. பின்னர் அவை பொதி மூட்டைகளாகக் கட்டிக் காப்பகத்தில் அடுக்கப்பட்டன. உடல் வலிமையைக் கண்ட மாத்திரத்திலேயே அச்சம் தரும் காவலாளிகள் அவற்றைப் பாதுகாத்தனர்.

நீரின் வந்த நிமிர்பரிப் புரவியும்
காலின் வந்த கருங்கறி மூடையும்
வடமலைப் பிறந்த மணியும் பொன்னும்
குடமலைப் பிறந்த ஆரமும் அகிலும்
தென்கடல் முத்துங் குணகடல் துகிரும்
கங்கை வாரியும் காவிரிப் பயுனும்.
ஈழத் துணவும் காழகத் தாக்கமும்
அரியவும் பெரியவும் நெரிய ஈண்டி
வளந்தலை மயங்கிய நனந்தலை மறுகின்

கடல்-வழி வந்த குதிரை, வண்டியில் வந்த மிளகு-மூட்டை, வடமலையில் பிறந்த மணி, குடமலையில் பிறந்த சந்தனம், தென்கடல் முத்து, கீழைக்கடல் பவளம், கங்கை-காவிரிப் படுகை விளைச்சல்கள், ஈழத்து உணவு, காழகத்து (கடாரம்-பர்மா)ச் செல்வம் இப்படிப் பல சிறியனவும், பெரியனவுமாக மண்டிக்கிடப்பது தான் காவிரிப்பூம்பட்டினம். அந்த துறைமுகத்தில் தான் பொருட்கள் குவிந்து கிடக்கின்ற. போர்க்குதிரை – கடல் வழியே இறக்குமதி செய்யப்பட்டவை, மிளகு மூட்டை – தரைவழியே வண்டிகளில் வந்தவை, மணி, பொன் – வடமலைப் பகுதியிலிருந்து வந்தவை, சந்தனம் – மேற்கிலுள்ள சேரரின் குடமலையில் பிறந்தவை, அகில் – மேற்கிலுள்ள சேரரின் குடமலையில் பிறந்தவை, முத்து – பாண்டியரின் தென்கடலில் பிறந்தது, பவளம் – சோழ நாட்டுக் குணகடலில் பிறந்தது, வாரி (விளைச்சல் வருவாய்) – கங்கைச் சமவெளியிலிருந்து வந்தவை, பயன் (விளைச்சலை விற்று வந்த பயன்) – காவிரிப் படுகை விளைச்சலை விற்றுப் பெற்றவை, உணவு (பதப்படுத்தப் பட்டவை) – ஈழத்திலிருந்து வந்தவை, கலையாக்கச் செல்வம் – காழகம் = கடாரம் = பர்மாவிலிருந்து வந்தவை, தலைமயங்கல் = ஒழுங்குபடுத்தப் படாமல் இடம்மாறிக் கிடத்தல். இப்படிப்பட்ட கிடைத்தற்கரிய பொருள்களும் விலைமதிப்பு மிக்க பெரும் பொருள்களும் புகார் நகரின் வளமாக, அங்குமிங்குமாக எங்கும் ஒன்றோடொன்று மயங்கி முறைப்படுத்தப் படாமல் கிடந்தன.

சோழனின் வளம் கொழிக்கும் இந்த வரலாற்றுப் பெருமைகளை வேறெந்த நூலிலும் காணமுடியாது. ஒரு துறைமுகத்தின் பணிகளையும் பொருள்கள் மண்டிக் கிடப்பதயும் நம் கண் முன் காட்டும் ஓர் இலக்கியம் பட்டினப் பாலை.

தமிழ் நாட்டின் பழம் பெருமைக்கு இந்நூல் ஒரு நற்சான்றாக விளங்குகிறது.

எண்ணற்ற அமுதத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
21-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 20
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 19-01-2022

குறிஞ்சிப் பாட்டு

பத்துப் பாட்டு இலக்கிய வரிசையில் உள்ள ஒரு நூல் குறிஞ்சிப்பாட்டு.

இது ஒரு காதல் பாட்டு. ஆரிய அரசன் பிரகத்தன் என்பவனுக்குத் தமிழின் பெருமை உணர்த்த வேண்டி ஆசிரியப்பாவினால் இந்நூல் பாடப்பெற்றது. இதற்குப் பெருங்குறிஞ்சி என்றொரு பெயரும் உண்டு. அவ்வரசன் தமிழர்தம் காதல் ஒழுக்கத்தை அறிந்துகொள்ள, குறிஞ்சித் திணை ஒழுக்கமாகிய புணர்தலும் புணர்தல் நிமித்தமும் குறித்து இந்நூல் விளக்கியுரைக்கிறது.

பத்துப் பாட்டு நூல்களுள் முழுமையாக அகம் சார்ந்து எழுதப் பட்ட பாடல் இது ஒன்றே!

இது கபிலரால் பாடப்பெற்ற ஒன்று. கபிலர் சங்க காலத்துத் தமிழ்ப் புலவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர். சங்க இலக்கியப் பாடல்களுள் மிக அதிக எண்ணிகையில் பாடல்களை இயற்றியவர். பத்துப் பாட்டு, எட்டுத் தொகை, பதினெண் கீழ்க்கணக்கு என மூன்று தொகுதிகளிலும இவருடையப் பாடல்கள் இடம் பெற்றுள்ளன என்பது சிறப்பாகும்.

இவர் வேள்பாரியின் உயிர் நண்பர். அவனுடைய அவைக் களப் புலவருமானவர்.

காலம்: கி.பி, 2 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் என்று கணிக்கப் பட்டுள்ளது.

குறிஞ்சிப் பாட்டு 261 அடிகள் கொண்ட ஒரு சிற்றிலக்கியம் ஆகும்.

பெற்றோர் அறியாமல் ஒருவனுக்கும் ஒருத்திக்கும் காதல் வளர்கிறது. காதலன் காதலியைக் காண்பதற்காக வருவதில் எவ்வளவோ இடையூறுகள் உள்ளன. அவன் வர முடியாமல் போகும் நாட்களில் வாடி மெலிகிறாள். அவளுடைய மெலிவை ஏதோ நோய் என்றெண்ணி குடும்பத்தார் வேறு நீக்குகை (பரிகாரம்) தேட முயல்கின்றனர்.

காதல் நோயால் தலைவியின் உடலில் மாறுபாடு. செயலில் தடுமாற்றம். இதனை அவளது தாயர் முருகன் அணங்கியதாக எண்ணி முருகாற்றுப்படுத்த முனைகின்றனர். உண்மையைச் சொல்லிவிடு என்று தலைவி தோழியைத் தூண்ட, தோழி நிகழ்ந்ததைக் கூறுவதாகப் பாடல் அமைந்துள்ளது. அந்நிலையில் காதலியின் தோழி குறுக்கிட்டு மெலிவுக்குக் கரணியம் இன்னது என்று உண்மையை எடுத்துரைக்கின்றாள்.

மறைந்த நிலையில் வளர்ந்த காதலைப் பற்றித் தாயின் உள்ளம் ஏற்கும் வகையில் எடுத்துச் சொல்கிறாள். பாடலின் முடிவில் காதலியின் கண்ணீர் காட்டப் படுகிறது. பாடலின் பல அடிகளில் குறிஞ்சி என்னும் மலைநிலம் பற்றிய வண்ணனை உள்ளது. தலைவன் தலைவி இணைப்பு, புணர்ச்சி, மலை வளம் என பல காட்சிகள்.

மலை பெய்ததனால் தலைவனுடைய நெடிய மலை உச்சியினின்றும் குதிக்கின்ற தெளிந்த நீரை உடைய வெள்ளிய துகிலை ஒக்கும் அழகிய அருவியிலே நீங்காவிருப்பம் உடையோராய் ஒழியாமல் விளையாடி நீலமணிப்போலச் சிறிய முதுகிடத்தே தாழ்ந்து கிடந்த எம்முடைய பின்னிவிடப் பட்ட கூந்தலின் நீரைப் பிழிந்து ஈரத்தை உலர்த்தி உள்ளிடம் எல்லாம் சிவந்த கண்களை உடையோமாய் … என தலைவன் மலை அருவியின் எழில், குளியல், கண்சிவந்தமைக் காட்டும் பாடல் ஒன்று:-

அண்ணல் நெடுங்கோட்டு இழிதரு தெள் நீர்
அவிந்துகில் புரையும் அவ்வெள் அருவி
தவிர்(வு) இல் வேட்கையேம் தண்டாது ஆடி
நளிபடு சிலம்பில் ….
பொன்எறி மணியின் சிறுபுறம் தாழ்ந்தஎம்
பின்இருங் கூந்தல் பிழிவனம் துவரி
உள்ளகம் சிவந்த கண்ணேம் ( 54-61 )

இதைத் தொடர்ந்து வரும் அடிகள் 99 வகையான பூக்களைப் பற்றியப் பாடலாகும்:

ஓண்செங் காந்த ளாம்ப லனிச்சந்
தண்கயக் குவளை குறிஞ்சி வெட்சி
செங்கொடு வேரி தேமா மணிச்சிகை
யுரிதுநா றவிழ்தொத் துந்தூழ் கூவிள 65
மெரிபுரை யெறுழஞ் சுள்ளி கூவிரம்
வடவனம் வாகை வான்பூங் குடச
மெருவை செருவிளை மணிப்பூங் கருவிளை
பயினி வானி பல்லிணர்க் குரவம்
பசும்பிடி வகுளம் பல்லிணர்க் காயா 70
விரிமல ராவிரை வேரல் சூரல்
குரீஇப் பூளை குறுநறுங் கண்ணி
குறுகிலை மருதம் விரிபூங் கோங்கம்
போங்கந் திலகந் தேங்கமழ் பாதிரி
செருத்தி யதிரல் பெருந்தண் சண்பகங் 75
கரந்தை குளவி கடிகமழ் கலிமாத்
தில்லை பாலை கல்லிவர் முல்லை
குல்லை பிடவஞ் சிறுமா ரோடம்
வாழை வள்ளி நீணறு நெய்த
றாழை தளவ முட்டாட் டாமரை 80
ஞாழன் மெளவ னறுந்தண் கொகுடி
சேடல் செம்மல் சிறுசெங் குரலி
கோடல் கைதை கொங்குமுதிர் நறுவழை
காஞ்சி மணிக்குலைக் கட்கமழ் நெய்தல்
பாங்கர் மராஅம் பல்பூந் தணக்க 85
மீங்கை யிலவந் தூங்கிணர்க் கொன்றை
யடும்பம ராத்திரி நெடுங்கொடி யவரை
பகன்றை பலாசம் பல்பூம் பிண்டி
வஞ்சி பித்திகம் சிந் துவாரம்
தும்பை துழாஅய் சுடர்ப்பூந் தோன்றி 90
நந்தி நறவ நறும்புன் னாகம்
பாரம் பீரம் பைங்குருக் கத்தி
யாரங் காழ்வை கடியிரும் புன்னை
நரந்த நாக நள்ளிரு ணாறி
மாயிருங் குருந்தும் வேங்கையும் பிறவு 95
மரக்குவிரித் தன்ன பரேரம் புழகுடன்

பூக்களைப் பறித்துவந்து குவித்து விளையாடுவது சங்ககால விளையாட்டுகளில் ஒன்று. குவித்த பூக்களைத் தலையில் சூடி ஒப்பனை செய்து கொள்ளுதல், மாலையாகக் கட்டி அணிந்து கொள்ளுதல், தழையோடு கூடிய பூக்களைக் கொண்டு தழையாடை செய்து உடுத்திக் கொள்ளுதல் முதலானவையும் பூ விளையாட்டில் அடங்கும். தழையாடை என்பது உடுத்திக் கொண்டிருக்கும் நூலாடையின் மேல் ஒப்பனைக்காக அணிந்து கொள்ளும் அணியாடை. மழை பெய்து கழுவிய பாறையின்மேல் அவர்கள் குவித்த பூக்கள் இங்கு அடுக்கித் தரப்படுகின்றன. பூக்களின் எண்ணிக்கை இங்கு 99 என்று எண்ணிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது. நுண்ணறிவாளர்களின் எண்ணிக்கை கூடலாம் அல்லது குறையலாம். பாடலில் காணப்படும் அடுக்கு-முறை பின்வருமாறு உள்ளது.

ஒண் செங்காந்தள், ஆம்பல், அனிச்சம், குவளை – தண்கயக் குவளை, குறிஞ்சி, வெட்சி, வேரி, செங்கோடு வேரி, தேமா, மணிச்சிகை, உந்தூழ், உரிதுநாறு அவிழ் தொத்து உந்தூழ், கூவிளம், எரி புரை எறுழம், சுள்ளி, கூவிரம், வடவனம், வாகை, குடசம், வான்பூங்குடசம், எருவை, செருவிளை, கருவிளை, மணிப் பூங் கருவிளை, பயினி, வானி, பல் இணர்க் குரவம், பசும்பிடி, வகுளம், பல் இணர்க் காயா, ஆவிரை – விரி மலர் ஆவிரை, வேரல், சூரல், பூளை – குரீஇப் பூளை, கண்ணி – குறுநறுங் கண்ணி, குருகிலை, மருதம், கோங்கம் – விரி பூங்கோங்கம், போங்கம், திலகம், பாதிரி – தேங்கமழ் பாதிரி, செருந்தி, அதிரல், சண்பகம் – பெருந் தண் சண்பகம், கரந்தை, குளவி, மா, கடி கமழ் கலி மா, தில்லை, பாலை, முல்லை – கல் இவர் முல்லை, குல்லை, பிடவம், சிறுமாரோடம், வாழை, வள்ளி, நெய்தல் – நீள் நறு நெய்தல், தாழை, தளவம், தாமரை – முள்தாள் தாமரை, ஞாழல், மௌவல், கொகுடி – நறுந் தண் கொகுடி, சேடல், செம்மல், குரலி- சிறுசெங்குரலி, கோடல், கைதை, வழை – கொங்கு முதிர் நறு வழை, காஞ்சி, நெய்தல்- மணிக் குலைக்கள் கமழ் நெய்தல், பாங்கர், மராஅம், தணக்கம் – பல் பூந் தணக்கம், ஈங்கை, இலவம், கொன்றை – தூங்கு இணர்க் கொன்றை, அடும்பு, ஆத்தி – அமர் ஆத்தி, அவரை – நெடுங் கொடி அவரை, பகன்றை, பலாசம், பிண்டி- பல் பூம் பிண்டி, வஞ்சி, பித்திகம், சிந்துவாரம், தும்பை, துழாஅய், தோன்றி – சுடர்ப் பூந் தோன்றி, நந்தி, நறவம், நாகம் – நறும் புன்னாகம், பாரம், பீரம், குருக்கத்தி – பைங் குருக்கத்தி, ஆரம், காழ்வை, புன்னை- கடி இரும் புன்னை, நரந்தம், நாகம், இருள்நாறி, நள்ளிருள் நாறி, குருந்தம் – மா இருங்குருந்தம், வேங்கைப்பூ (சில பூக்கள் இவண் விரித்துரைக்கப் பட்டுள்ளன)

என மேற் கூறப்பட்ட (99) வகைவகையான பூக்களைப் பாறையில் குவித்தோம். மழைநீர் பெய்து கழுவிய பாறைமேல் குவித்தோம். அந்தப் பூக்களின் மேல் எங்களுகுக் கொள்ளை ஆசை தினைப்புனத்தில் பறவைகளின் ஒலி. நாங்களும் அவ்வப்போது பெரிய உயிர்ப்புக்குரல் கொடுத்துப் பறவைகளை ஓட்டினோம். எங்கள் குரலொலி மலையில் சிலம்பி எதிரொலித்தது.

குறிஞ்சிப் பாட்டின் சிறப்புகளில் இந்த பூக்கள் வரிசை ஒன்றாகும்.

தலைவன் தலைவி கூடல்

தலைவன் தலைவி கூடுமிடத்து தலைவியிடம் நாணமும் அச்சமும் ஏற்பட்ட நிலையிலும், பிரியும் எண்ணம் கொண்ட நிலையிலும் வலிமை மிக்க வேட்கை இவர்களைத் தடுத்து தலைவியை மெய்யுறு புணர்ச்சிக்கு உடன்படுவிக்கும். நாணத்தாலும் அச்சத்தாலும் தலைவன் முயக்கத்தை தவிர்க்க முயல்வாள், முகம் பார்க்க மறுப்பாள். ஆயினும் அம்முயற்சியில் வெற்றி பெறாது தலைவனுக்கு இயைந்து ஒழுகுவாள். காதலன் காதலியரின் இந்த காட்சி நிலையை விளக்கும் சில வரிகள் :

நண்ணுவழி நாணும் உட்கும் அடைதர (184)
ஒய்யெனப் பிரியவும் விடான் சுவைஇ
ஆகம் அடைய முயங்கலின் அவ்வழிப்
………
உள்ளத் தன்மை உள்ளினன் கொண்டு
பலருண மலரத் திறந்த வாயில் …. நெஞ்சமர்ந்து
அருவிடர் அமைந்த களிதரு புணர்ச்சி
வானுரி உறையுள் வயங்கியோர் அவாவும்
பூமலி சோலை அப்பகல் கழிப்பி…. (214)

இவ்வாறு பல்வேறு பகுதிகளில் அகத்திணக் காட்சிகளும், இயற்கை வளத்தின் எழில்காண் காட்சிகளும் நிறைந்த ஓர் இலக்கியம் குறிஞ்சிப் பாட்டு ஆகும்.

எண்ணற்ற அமுதத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
19-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 19
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 18-01-2022

நெடுநல்வாடை

நற்றமிழில் தோன்றிய இலக்கியச் செல்வங்கள் அளவிட முடியாதவை. அதில் பத்துப்பாட்டு நூல்களுள் ஒன்றாக விளங்குவது “நெடுநல்வாடை” எனும் ஒப்பற்ற நூலாகும்.

முடிகெழு வேந்தர் மூவருள்ளும் படை விளங்கு தடக்கைப் பாண்டியர் குலத்தோருள் தலைசிறந்து விளங்கிய பாண்டிய மன்னன் ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டு மதுரையைச் சேர்ந்த நக்கீரர் என்னும் புலவரால் இயற்றப்பட்டதே நெடுநல்வாடை என்னும் நூல்.

இந்த நூல் 188 அடிகளால் ஆனது. இதன் காலம் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டாக இருக்கலாம் என்பது அறிஞர் கருத்து.

நூலுள் எடுத்தாளப்பட்டுள்ள நிகழ்வுகள் வாடைக்காலத்தில் நிகழ்வதாலும், தலைவனைப் பிரிந்து வாடும் தலைவிக்கு இது நீண்ட (நெடு) வாடையாகவும், போர் வெற்றியைப் பெற்ற தலைவனுக்கு இது ஒரு நல்ல வாடையாகவும் அமைந்தது குறித்தே இது நீண்ட நல்ல வாடை என்னும் பொருளில் நெடுநல்வாடை எனப் பெயர் பெற்றதாகக் கூறுவர்.

இது ஒரு புறப்பொருள் நூலாகக் கொள்ளப்படினும் இதில் பெருமளவு அகப்பொருள் கூறுகளே பொதிந்துள்ளன. இந் நூல் அகப் பொருளைப் பேசினாலும் புறப்பொருள் நூல்கள் வரிசையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக தமிழ்ப் புலவர்கள் தம் அகப் பாடல்களில் தலைவன் தலைவி ஆகியோரின் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தாத கண்ணியத்தைக் காத்து வந்தனர். புறவாழ்வை அனைவருக்கும் கூறலாம். அகவாழ்வை அகிலமே அறியச்செய்வது அறிவுடைமை ஆகாது என்பது அவர்தம் கருத்தாய் இருந்திருக்கிறது. ஆனால் நெடுநல்வாடையில் பாண்டியனின் அடையாளச் சின்னமாகிய வேம்பு நக்கீரரால் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

வேம்புதலை யாத்த நோன்காழ் எஃகமொடு
முன்னோன் முறைமுறை காட்ட (176-177)

என்ற அடிகள் மூலம் இப்பாட்டிற்
குரியத் தலைவன் பாண்டிய மன்னன் என்று தெரிகிறது. ஆகவே தான் இந்நூல் புறப் பொருள் நூலாயிற்று. இது நச்சினார்க்கினியர் முடிபு.

வையகம் பனிப்ப, வலனேர்பு வளைஇப்
பொய்யா வானம் புதுப்பெயல் பொழிந்தென
ஆர்கலி முனைஇய கொடுங்கோற் கோவலர்
ஏறுடை இனநிரை வேறுபுலம் பரப்பிப்
புலம்பெயர் புலம்பொடு கலங்கிக் கோடல்
நீடிதழ்க் கண்ணி நீரலைக் கலாவ
மெய்க்கொள் பெரும்பனி நலியப் பலருடன்
கைக்கொள் கொள்ளியர் கவுள்புடையூஉ நடுங்க
மாமேயல் மறப்ப மந்தி கூரப்
பறவை படிவன வீழக் கறவை . . .

வையகம் பனிப்ப, பொய்யா வானம் எனும் மங்கலச் சொற்களுடன் தொடங்கி இதன்கண் கார்ப் பருவம் தொடங்கலும், மழை பொழிதலும், வெள்ளம் பெருகி விரைதலும் அப்பருவத்தே உலகின் நிகழும் நிகழ்ச்சிகளும் பின்னர் கூதிர்ப் பருவம் வருதலும் அதன் கண் நிகழும் நிகழ்ச்சிகளும் சுவையாக எடுத்துச் சொல்லும் வகையில் இந்நூல் அமைந்துள்ளது. கூதிர்ப் பருவத்தை குளிர்காலம் என்று சொல்லாமல் பனிப்ப என்று கூறுவது புலவனின் நுழைபுலம் ஆகும்.

விரிகதிர் பரப்பிய வியல்வாய் மண்டிலம்
இரு கோல் குறிநிலை வழுக்காது குடக்கு ஏர்பு,
ஒரு திறம் சாரா அரைநாள்அமையத்து,
நூல் அறி புலவர் நுண்ணிதின் கயிறு இட்டு,
தேஎம் கொண்டு, தெய்வம் நோக்கி,
பெரும்பெயர் மன்னர்க்கு ஒப்ப மனைவகுத்து (72 - 78)
என்ற பாடல் கட்டடக் கலை குறித்த ஓர் செய்தியை விளம்புகிறது.

சூரியன், திசை எங்கும் விரிந்த கதிர்களைப் பரப்பும் அகன்ற இடத்தினை யுடையது. அச்சூரியன் மேற்கு நோக்கி உயர்ந்து எழுந்து ஒருபக்கம் நிழல் சாராத
வேளையில், இரு கோலினை நட்டு அதன் நிழல்மாறுபடாது நிற்கின்ற நண்பகல்
பொழுதில் (இது சித்திரை மாதம் பத்தாம்நாளுக்கு மேல் இருபதாம் நாளுக்குள் நிகழும் என்பர்) அரண்மனைக்கு அங்குரார்ப்பணம் (தொடங்குதல், முளையிடுதல்) செய்வர். கட்டடக்கலைபற்றிய நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தோர், நுட்பமாக நூல் பிடித்துப் பார்த்த திசைகளைத் தெரிந்து, அத்திசைகளுக்குரிய தெய்வங்களையும் கருத்தில்
கொண்டு, பெரிய புகழினையுடைய மன்னர் வாழ்வதற்கு ஏற்ற வகையில்அமைக்கப்
பட்ட அரண்மனை.

மடவரல் மகளிர் பிடகைப் பெய்த
செவ்வி அரும்பின் பைங்கால் பித்திகத்து 40
அவ்விதழ் அவிழ் பதம் கமழப் பொழுது அறிந்து
இரும்பு செய் விளக்கின் ஈர்ந்திரிக் கொளீஇ,
நெல்லும் மலரும் தூஉய், கைதொழுது,
மல்லல் ஆவணம் மாலை அயர (36-44)

மாலை நேரம் வந்துவிட்டது என்பதை அறியவே முடியாதவாறு மழைக்காலம்
விளங்கியது. விளக்கு ஏற்றி வழிபட மாலைக் காலத்தைப்பெண்கள் அறிவதற்குத்
தாம்பாளத்தில் (தட்டு) மலரும் பருவத்து பிச்சியின்அரும்புகளை
இட்டு வைத்திருந்தனர். மாலையும் வந்தது; மலரும்மலர்ந்தது; வந்தது மாலையென மகளிரும் அறிந்தனர் ; வழிபாடும்இயற்றினர்.இயற்கையினைக் காலக்கருவியாய்
பயன்படுத்திய தமிழரின்அறிவினை என்னவென்பது? இதனினும் மேலாய் பொழுதை அறிவித்த மலரும் பருவத்து மலரினைப் ‘போது’ என்று பெயரிட்டப புலமையும் வியந்து
போற்றுதற்குரியது.

தலைவனைப் பிரிந்த கோப்பெருந்தேவியின் காட்சிப் படைப்பை

……………….. துணை துறந்து. (137)
ஆரம் தாங்கிய அலர்முலை ஆகத்துப்
பின்னமை நெடுவீழ் தாழ
பொலந்தொடி தின்ற மயிர்வார் முன்கை
வலம்புரி வளையொடு கடிகைநூல் யாத்து
…………………………………………………….
புலம்பொடு வதியும் நலங்கிளர் அரிவைக்கு
இன்னா அரும்படர் தீர ---- (167)

என்ற நீண்ட அடிகள் முத்துமாலை, தாலிநாண், குழை, தொடி, வளை, மோதிரம், காப்பு, புடவை, தேமல், கச்சு, கூந்தல், நகைமொழி என பல் பொருள் விளக்கம் அளிக்கும்.

இறுதியாக

களிறுகளம் படுத்த பெருஞ்செய் யாடவர்
ஒளிறுவாள் விழுப்புண் காணிய புறம்போந்து
வடந்தைத் தண்வளி எறிதொறும் நுடங்கித்
தெற்கேர் பிறைஞ்சிய தலைய நற்பல்
பாண்டில் விளக்கிற் பரூஉச்சுட ரழல
வேம்புதலை யாத்த நோன்காழ் எ·கமொடு
முன்னோன் முறைமுறை காட்டப் பின்னர்
மணிபுறத் திட்ட மாத்தாட் பிடியடு
பருமங் களையாப் பாய்பரிக் கலிமா
இருஞ்சேற்றுத் தெருவின் எறிதுளி விதிர்ப்பப் . .180

புடைவீழ் அந்துகில் இடவயின் தழீஇ
வாள்தோள் கோத்த வன்கட் காளை
சுவல்மிசை யமைத்த கையன் முகனமர்ந்து
நூல்கால் யாத்த மாலை வெண்குடை
தவ்வென் றசைஇத் தாதுளி மறைப்ப
நள்ளென் யாமத்தும் பள்ளி கொள்ளான்
சிலரொடு திரிதரும் வேந்தன்
பலரொடு முரணிய பாசறைத் தொழிலே. . . .188

ஒளி வீசும் முகபடாத்தோடு போர்த் தொழில் பழகிய யானையின் நீண்டு திரண்ட கையானது நிலத்தில் புரளுமாறு வெட்டி வீழ்த்திய பெரும் மறச்செயல்களை செய்தவர் வீரர்கள். அவ்வீரர்கள் போரிலே பட்ட விழுப்புண்களைக் காண்பதற்காகப் பாசறையிருந்து வெளியே சென்றான் தலைவன். அங்கே அகல் விளக்குகளின் பருத்த தலைகள் வடதிசையிலிருந்து வந்த குளிர்ந்த காற்று வீசும் போதெல்லாம் அசைந்து தெற்கு நோக்கி எழுந்து சாய்ந்தன. அவ்வொளியில் வேப்பந்தழையைத் தலைப்பகுதியில் கட்டிய வலிய காம்பினையுடைய வேலினை ஏந்தியவாறு வீரனொருவன் முன்னே சென்று புண்பட்ட வீரர்களை மன்னனுக்குக் காட்டிச் சென்றான். இதுவே வீரர்களுக்கு மாமருந்தாகும்.

பாசறையின் கரிய சேறுடைய தெருவில், மணிகளை இட்டப் பெரிய கால்களையுடைய பெண் யானைகளோடு, சேணம் களையாத பாய்ந்து செல்லும் செருக்குடைய குதிரைகளும் தன்மேல் விழுந்த மழைத் துளிகளைச் சிதறின. தலைவனோ தன் இடப்பக்கத்து வீழ்ந்த அழகிய ஆடையினை இடக்கையால் எடுத்துத் தழுவி அணைத்துக் கொண்டான். வலக்கையினை வாளைத் தோளிலே கோர்த்துள்ள வீரனின் தோள் மேலே வைத்துக் கொண்டான். போரில் விழுப்புண்பட்ட வீரர்களின் மனம் விரும்பும் வகையில் முகம். மாலைகள் தொங்கும் வெண்கொற்றக் குடை மறைத்து நின்றது. இவ்வாறு நள்ளென்ற இரவுப் பொழுதிலும் மன்னன் துயில் கொள்ளாது சில வீரர்களோடு சென்று புண்பட்ட வீரர்களைப் பார்த்து வந்தான். ‘மன்னனின் பலரோடு முரண்பட்ட இப்பாசறைத் தொழில் இனிதே இப்பொழுதே முடிய வேண்டும்’ என்று முன்னதில் இருந்து முடிவினைப் பெற வைத்தப் பாட்டை முடிக்கின்றார் நக்கீரர்.

கூதிர் காலத்தில் நள்ளிரவிலும் தன் தலைவியின் தோளைத் தழுவும் வேட்கையினை நினையாது எரிபோல் பொங்கிப் பாசறையில் இருந்தான் என்பதே பாண்டியனுக்கு வெற்றி வாகை ஆயிற்று.

இவ்வாறு, அகம் புறம் என இருதிணைச் செய்திகள் நிறைந்த ஓர் இலக்கியம் நெடுநல்வாடை ஆகும்.

எண்ணற்ற அமுதத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
18-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து ஓர் அறிமுகமாக சிறுதுளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 18
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 17-01-2022

மதுரைக் காஞ்சி

பத்துப் பாடல் தொகுப்பில் மிக நீண்ட இலக்கியம் மதுரைக் காஞ்சியாகும். பாண்டிய நாட்டின் தலைநகர் பழந்தமிழ் மதுரை குறித்தச் சிறப்புகளை இந்நூலில் காணலாம்.

காஞ்சி என்பது உலகம் நிலையற்றது என்பதைக் கூறும் ஒரு தமிழ்த் திணை.
இத்திணைப் பொருளை மதுரையோடு இணைத்து பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனுக்கு புலவர் கூறியதால் இது “மதுரைக் காஞ்சி” எனப் பெயர் பெற்றது.

மன்னனின் குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டி அவனை அறச்செயல்களில் புகும்படி செய்விப்பது தம் கடமை என்று அக்காலப் புலவர்கள் கருதியுள்ளனர். அவற்றை ஏற்றுச் செயல்படும் மனப் பக்குவமும் அக்கால மன்னர்களுக்கு இருந்தது என்பதை இவ்விலக்கியம் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.

இந்த நூல் 782 அடிகள் கொண்ட பாக்களால் ஆனதாகும். பத்துப் பாட்டு நூல்களில் இதுவே நீளமானது ஆகும்.

இந்த இன்சுவைப் பனுவலை இயற்றியவர் மாங்குடி மருதனார் என்பவராவார். மாங்குடி என்னும் ஊர் திருநெல்வேலி மாவட்டம் சங்கரன்கோவில் (தற்போது தென்காசி மாவட்டம்) பகுதியில் உள்ளது. சங்ககாலத்தில் இந்த மாங்குடியில் வாழ்ந்த புலவரை மாங்குடிக் கிழார், காஞ்சிப் புலவன் என்றும் அழைப்பர்.

“ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலை வனாக
உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பிற்
புலவர்”.
– என்ற புற நானூற்றுச் செய்யுள் மூலம் இவர் மேன்மை புலப்படுகிறது.

இவர் காலம் : கடைச் சங்க காலம்

தமிழின் மரபு வழிச் சிந்தனையாக மதுரைக் காஞ்சியின் தொடக்கமும் உலகை முன்னிறுத்தியே எழுதப் பட்டுள்ளது.

ஓங்குதிரை வியன்பரப்பில்
ஒலி முந்நீர் வரம்பாகத்
தேந்தூங்கும் உயர்சிமைய
மலைநாறிய இயன் ஞாலத்து
வல மாதிரத்தான் வளி கொட்ப
விய னாண்மீ னெறி யொழுகப்

பகற் செய்யும் செஞ் ஞாயிறும்
இரவுச் செய்யும் வெண் திங்களும்
மை தீர்ந்து கிளர்ந்து விளங்க
மழைதொழில் உதவ மாதிரங் கொழுக்கத்
தொடுப்பின் ஆயிரம் வித்தியது விளைய
நிலனு மரனும் பயன்எதிர்பு நந்த
நோ யிகந்து நோக்கு விளங்க . . . .

……. எனத் தொடங்கி

(அதன் பொருள்)
பொங்கி அலைவீசும் பரப்பினைக் கொண்டது கடல். அதனை எல்லையாகக் கொண்ட ஞாலத்தில் தேன்கூடுகள் தொங்கும் உயர்ந்த முகடுகளைக் கொண்ட மலைகள் தோன்றியுள்ளன. வானப் பெருவெளியில் காற்று வலிமையுடன் சுழன்று கொண்டுள்ளது. எல்லாவற்றையும் விடப் பெரிதாக அகன்றுள்ள விண்மீன்கள் தத்தம் வழியில் செல்கின்றன. பகலில் ஒளிதரும் ஞாயிறு இரவில் ஒளிதரும் திங்கள் ஆகிய இரண்டும் மயக்கமின்றித் தோன்றி ஒளிர்கின்றன. மழை பொழிந்தது. மாநிலம் கொழுத்துள்ளது. ஒன்று விதைத்தால் அது ஆயிரமாக விளைகிறது. விதைத்த நிலமும் விதைக்காத மரங்களும் நல்ல பலனைத் தருகின்றன. இப்படி இயற்கை உதவுவதால் மக்களின் நோக்கத்திலும் துன்பத்தைக் காண முடியவில்லை. யாரும் துன்பம் செய்யவில்லை.

பழந்தமிழ்நாட்டில் பௌத்த சமயம் பரவியிருந்தமையும் சமயம் காரணமாக ஒருவரோடு ஒருவர் வேற்றுமையின்றி மக்கள் வாழ்ந்ததையும் கீழ்க்காணும் வரிகள் நமக்கு விளக்குகின்றன.

தாமும் அவரும் ஓராங்கு விளங்கக்
காமர் கவனிய பேரிளம் பெண்டிர்
பூவினம் கையினர் தொழுவனர் பழிச்சிச்
சிறந்து புறங்காக்குங் கடவுட் பள்ளியும். (464-467)

பாண்டிய நாட்டின் தலைநகரமான மதுரையின் அழகையும், வளத்தையும் கூறுகின்ற இந்நூல், அந்நாட்டின் ஐவகை நிலங்களைப் பற்றியும் கூறுகின்றது. இப்பாட்டின் தொடக்கத்தில் தி‌ரைகடல் சூழ்ந்த ஞாலம் பற்றிப் பாடும் புலவர் பிறகு தேன் கூடுகள் நிறைந்திருக்கும் மலையுச்சிகளைப் பற்றியும் கூறுகிறார். இந்த உவமைகள் இயற்கை வளம் குறித்துப் பாடும் பொருட்டு அமைந்தவை அல்ல. வாழ்க்கை அலை போன்று நிலையில்லாதது. எனவே நல்லறங்கள் செய்து மலை போல் என்றும் அழியாப் புகழைத் ‌தேடிக்கொள் என்று மன்னனுக்கு மறைமுகமாய்க் கூறுகிறார். தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனுக்கு வாழ்க்கையின் நிலையாமையை வலியுறுத்தி அவன் முன்னோரின் செங்கோன்மைச் சிறப்பினை பாராட்டிக் கூறுவதாக அமைந்த இலக்கியம் இதுவாகும்.

வெட்சித் திணை முதல் பாடாண்தினை இறுதியாக ஏழு திணைப் பொருள்கள் தொல்காப்பியத்தில் கூறப்பட்டிருப்பினும் காஞ்சித் திணை என்பது பற்றுதலுக்குரிய பொருளாகிய உடல் பொருளின் நிலையாமையை எடுத்துரைத்து மெய்யுணர்வை ஊட்டும் நன்னெறியினைக் கொண்டதாகும்.

பாண்டிய மரபைப் பற்றியும் நாட்டைப் பற்றியும் நெடுஞ்செழியனுடைய முன்னோர் சிலரைப் பற்றியச் சிறப்புகளையும், அருஞ்செயல்களையும், உயர்ந்த பண்புகளையும் எடுத்துரைக்கும் ஒரு நூலெனினும், பெரும்பான்மையாகவும் முதன்மையாகவும் மதுரை மாநகர் குறித்த சிறப்புகளே அதிகம் சொல்லப் பட்டுள்ளன.

மதுரை மாநகரமானது ஒரு இந்திரபுரி போல் விளங்கியதாம். பாண்டிய நெடுஞ்செழியனின் வெற்றியின் விளைவாக பெருஞ் செல்வமெல்லாம திரண்டு குவியும் இடமாக இருந்துள்ளது.

மண்ணுற ஆழ்ந்த மணிநீர்க் கிடங்கின்
விண்ணுற ஓங்கிய பலபடைப் புரிசை
வைய யன்ன வழக்குடை வாயில்
யாறு கிடந்தன்ன அகநெடுந்த் தெருவின்
ஓவுக்கண் டன்ன இருபெரு நியமம்”

எனும் வரிகள் சுட்டுகின்றன.

மதுரை “அந்திக்கடைப் பொட்டல்” என்ற வணிக வீதி இன்றுள்ள படி சங்ககாலத்திலும் இருந்திருக்கிறது.

குறியவும் நெடியவும் மடிதரூஉ விரித்துச்
சிறியரும் பெரியரும் கம்மியர் குழீஇ
நால்வேறு தெருவினும் காலுற நிற்றர

என்று கூறுவது இதை உறுதிப் படுத்துகிறது.

ஈராயிரம் ஆண்டுகள் கால எல்லையைக் கடந்து பின்னோக்கிச் சென்று பாடிய நாட்டில் புகுந்து வைகை ஆற்றைக் கடந்து அகழிகளையும் மதில்களையும் தாண்டி மதுரை மாநகர் வாயிலில் நுழைந்து தூங்கா நகர் மதுரையைக் காணுமாறு அழைத்துச் செல்லும் ஓர் இலக்கியம் மதுரைக் காஞ்சி ஆகும்.

மதுரை நகரின் சிறப்புகளைக் கூறுகையில்>>>>>

மை படு பெருந் தோள் மழவர் ஓட்டி,
இடைப் புலத்து ஒழிந்த ஏந்து கோட்டு யானை,
பகைப் புலம் கவர்ந்த பாய் பரிப் புரவி,
வேல் கோல் ஆக, ஆள் செல நூறி,

காய் சின முன்பின் கடுங் கண் கூளியர்
ஊர் சுடு விளக்கின், தந்த ஆயமும்,
நாடுடை நல் எயில் அணங்குடைத் தோட்டி,
நாள்தொறும் விளங்கக் கைதொழூஉப் பழிச்சி
நாள் தர வந்த விழுக் கலம், அனைத்தும்,

கங்கை அம் பேர் யாறு கடல் படர்ந்தாஅங்கு
அளந்து கடை அறியா வளம் கெழு தாரமொடு,
புத்தேள் உலகம் கவினிக் காண்வர,
மிக்குப் புகழ் எய்திய பெரும் பெயர் மதுரை

கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவன் தோட்டிமலை நள்ளி. இவன் தன் தோட்டிமலைக் கோட்டையை நெடுஞ்செழியன் அழிக்காமல் இருப்பதற்காக ஒவ்வொரு நாளும் விழுமிய வளங்களைக் கொண்டுவந்து தந்தான். கங்கை ஆறு கடலில் கலப்பது போல இந்த தார வளங்கள் துறையில் வந்து குவிந்தன. கற்பனை உலகமாகிய வானுலகத்தைப் ‘புத்தேள் உலகம்’ என்றும் வழங்கினர்.

இறுதிப் பாடலாக…

மணங்கமழ் தேறல் மடுப்ப நாளும்
மகிழ்ந்தினி துறைமதி பெரும
வரைந்துநீ பெற்ற நல்லூ ழியையே! – என முடியும்

பத்துப் பாட்டு நூல்களில் பெரிய நூலான மதுரைக் காஞ்சியில் இன்னும் ஏராளமான மதுரைச் செய்திகள், அறச் செய்திகள் புதைந்து கிடக்கின்றன. அகழ்ந்து, ஆய்ந்து தமிழின்பம் பெருவீர்!

எண்ணற்ற அமுதத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
17-1-2022.

தமிழும் நாமும் வேறல்ல! தமிழே நம் வேர்!

தொல் தமிழர் மரபு வழிச் சிந்தனைகளைச் சற்று நினைவூட்டும் வகையில், உலகையே தன்னுள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஒரு பனித் துளி போன்று பரந்து விரிந்த பார்வையில் அறிவுச் சுரங்கமாக விளங்கும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்து சிறு துளிச் செய்தியாக உங்கள் பார்வைக்குப் பதிவிடுகின்றோம். தமிழுக்காக ஒரு 5 மணித்துளிகள் ஒதுக்கிப் படித்துப் பயன் பெறுவீர் என்று நம்புகின்றோம்.

துளி: 17
நேரச்செலவு : 5 நிமையங்கள் / 16-01-2022

முல்லைப் பாட்டு

தமிழர் தம் பெரும் இலக்கியச் சுரங்கமான சங்க இலக்கியங்களில் பெருந்தொகுப்பாக விளங்குபவை எட்டுத் தொகை மற்றும் பத்துப் பாட்டு நூல்களாகும்.

பத்துப் பாட்டு நூல்கள் 103 அடி முதல் 782 அடி வரியிலான அமைந்த பத்து இலக்கியங்களின் தொகுப்பாகும். அதில் 103 அடிகளில் சிறியதாய் அமைந்துள்ள ஓர் இலக்கியமே “முல்லைப் பாட்டு” ஆகும்.

திருமுருகாற்றுப் படை முதலாக மலைபடுகடாம் ஈராக உள்ள பத்துப் பாட்டு வரிசையில் ஆறாவது இடம் பெறுவது முல்லைப் பாட்டு.

முல்லைப் பாட்டு அகத்திணைச் செய்யுளுக்குரிய முதல், கரு, உரி ஆகிய முப்பொருளையும் குறைவறக் கொண்டுள்ள ஓர் அருமையான இலக்கியம்.

காடும் காடு சார்ந்த பகுதியும் முல்லைக்குரிய நிலம், கார்காலமும், அக்காலத்து
மாலையும் முறையே அந்நிலத்துக்குரிய பெரும் பொழுது, சிறுபொழுதுமாகும்.

“மாயோன் மேய காடுறை உலகம், காரும் மாலையும் முல்லை” என்பன தொல்காப்பியம் கூறும் கூற்று ஆகும்.

இத்துணை சிறப்பு அமைந்த முல்லைப் பாட்டை பாடி நமக்களித்தப் புலவர் காவிரி பூம்பட்டினத்துப் பொன் வாணிகனார் மகன் நப்பூதனார் என்பவராவார்.

இதன் உள்ளடக்கமாக கார் பருவத்தின் வருகை, பெருமுது பெண்டிர் விரிச்சி, தலைவியைத் தேற்றுதல், பெருமுது பெண்டிர் தேற்றல் மொழி, பாசறை அமைப்பு, வீரர்கள் தங்கும் படைவீடுகள், நாழிகைக் கணக்கர், பாசறையில் வெற்றி முழக்கம், தலைவன் பிரிவு, தலைவி துன்பம், அரசனின் வெற்றி, மழையினால் செழித்த முல்லை நிலம், அரசன் தேரின் வருகை என பலப் பிரிவுகளில் பாடல்கள் உள்ளன.

தமிழ் இலக்கியங்களில் பெரும் பாலும் உலகை முன்னிறுத்தியே தம் பாடல் களைத் தொடங்குவது போன்றே முல்லைப் பாட்டும் தொடங்கிறது.

நனம் தலை உலகம் வலைஇ நேமியொடு
வலம்புரி பொறித்த மா தாங்கு தடக்கை
நீர்செல நிமிர்ந்த மாஅல் போலப்
பாடிமிழ் பனிக்கடல் வலன் ஏர்பு

கோடுகொண்டு எழுந்த கொடுஞ்செலல் எழிலி
பெரும் பெயல் பொழிந்த சிறுபுன்மாலை
அருங்கடி மூதூர் மருங்கிற். போகி
யாழிசை யினவண் டார்ப்பு நெல்லோடு
நாழி கொண்ட நறுவீ முல்லை
அரும் பவிழ் அலரி தூஉய்க் கைதொழுது
பெருமுது பெண்டிர் விரிச்சி நிற்ப….

நனந்தலை உலகம் வளைஇ – அகன்ற நிலப் பரப்பை உடைய உலகத்தை வளைத்துக் கொண்டு எனத் தொடங்குகின்றது. கார் காலத்தின் வருகையை அறிவிக்கும் விதமாக அமைந்த பாடல்.

அரிய காவலை உடைய பழைய பேரூரின் புறநகருக்குச் சென்று நாழி கொண்ட நெல்லோடு யாழ் இசை போல் இனிமையாக ரீங்காரம் செய்யும் நல்ல இனத்தைச் சேர்ந்த வண்டுகள் மொய்த்து ஒலிக்கும்படி அரும்புகள் மலரும்; நறுமணம் பரப்பும் முல்லை மலர்களைத் தூவி கை கூப்பி பெருமைக்குரிய மூத்த மகளிர் நற்சொல் கேட்டு நிற்க… என்ற பொருள் பட விரிகிறது.

தமிழர் இறைவழிபாடு என்பது உலகம், நெல்லும் மலரும் தூவி ஊர்ப்புறத்தே கோயில் கொண்டிருக்கும் மூத்த மகளிரை கை கூப்பி வணங்குவது என்பதை
“நெல்நீர் எறிந்து விரிச்சி ஓர்க்கும்” என்ற புற நானூற்று வரிகளை உறுதி செய்வது போல உள்ளது.

அரசனின் பாசறை அமைப்பு குறித்து எழுதப் பட்ட பாடல்-

வேறு பல் பெரும் படை நாப்பன், வேறு ஓர்
நெடுங் காழ்க் கண்டம் கோலி, அகம் நேர்பு
குறுந் தொடி முன்கை, கூந்தல் அம் சிறு புறத்து
இரவு பகல் செய்யும் திண்பிடி ஒள்வாள்
விரவு வரிக் கச்சின் பூண்ட மங்கையர்
நெய் உமிழ் சுரையர் நெடுந் திரிக் கொளிஇ
கையமை விளக்கம் நந்துதொறும் மாட்ட

வடைவீரர்களின் இருப்பிடத்திற்கு நடுவே தனியொரு பாசறை அரசனுக்கும் அமைந்திருப்பது, இரவைப் பகலாக்கும் விதத்தில் பெண்கள் பாவை விளக்கில் திரியிட்டு நெய்யிட்டு பாசறையில் விளக்கேற்றுவது போன்ற செய்திகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

மெய்க் காப்பாளர் குறித்து வரும் மற்றொரு பாடலில்

“நெடுநா ஒண்மணி நிழத்திய நடுநாள்
அதிரல் பூத்த ஆடுகொடிப் படாஅர்
சிதர்வரல் அசைவளிக்கு அசைவதாங்கு
துகில் முடித்துப் போர்த்த தூங்கல் ஓங்கு நடை
பெருமூதாளர் ஏமம் சூழ”.

நீண்ட நாக்கினை உடைய ஒள்ளிய மணியின் ஓசை அடங்கிய நள்ளிரவில் மோசி மல்லிகை மலர்ந்த அசைகின்ற கொடிகள் படர்ந்த சிறு தூறுகள் மெத்தென வீசும் காற்றுக்கு ஆடுவது போல வெண்துகிலால் தலைப்பாகை கட்டி மேனியைச் சட்டையால் போர்த்திக் கொண்டு தளர் நடையினையும் உயர்ந்த ஒழுக்கத்தையும் கொண்ட மிக முதிர்ந்த மெய்க்காப்பாளர் அரசனுக்கு காவலாக சூழ்ந்து நிற்பர் என விளக்குகிறார்.

முல்லைப் பாட்டு என்ற சிறிய நூலில் பொதிந்து கிடக்கும் ஓர் அருமையானச் செய்தி நாழிகைக் கணக்கர் என்பதாகும். மனித வாழ்வில் ஒவ்வொருவருக்கும் நேரம் எவ்வளவு முகாமையானது, அதை எவ்வாறு பண்டைத் தமிழினம் கணக்கிட்டது என்ற அருமையான செய்தி இந்த இலக்கியத்தின் சிறப்பாகும்.

நாடாளும் அரசர்க்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு நாழிகையும் விலை மதிக்க ஒண்ணாச் சிறப்புடயவை. இன்ன பணி, இன்ன நாளில், இன்ன நாழிகையில் முடிக்கப் பட வேண்டும் என முறை வகுத்துப் பணியாற்றக் கடமைப் பட்டவன். ஆனால் காலம் காட்டும் கருவி இல்லாத காலம். என்றாலும் காலம் காணும் வழிமுறையைப் பின் பற்றியவர்கள் தமிழர்கள்.

ஒரு கலத்தில் நிறைத்து வைக்கும் நீரைச் சின்னஞ்சிறு துளை வழியாகச் சிறுகக் சிறுகக் கசியவிட்டு அவ்வாறு கசியும் நீரை, அவ்வபோது அளந்து காண்பதன் மூலம் நாழிகைக் காணும் முறையொன்றினை பழந்தமிழர் அறிந்திருந்தனர். அக்கருவிக்கு “குறுநீர்க் கன்னல்” என்பது அவர் இட்ட பெயர்.

கசியும் நீரை அவ்வப்போது அளந்து நாழிகை அறிவிப்பதற்கென்றே சிலர் அமர்த்தப் பட்டிருந்தனர். அவர்கள் அதில் செய்யும் சிறு தவறு அரசன் செயல் முறைகளையே அடியோடு தகர்த்து விடுமாதலால் அளந்து கணக்கிடுவதில் ஒரு சிறிதும் தவறு செய்யாத சிறந்த கணக்காயர்களையே தேர்ந்தெடுத்து அவர்பால் அப்பணியை ஒப்படைத்து வைப்பர்.

இவ்வாறு நாழிகை அறிவிக்க வேண்டுவது அமைதியான அரசியல் பணிகள் நடைபெறும் அரண்மனை வாழ்க்கையிலும், பகைப் படையையும் காலம் அறிந்து அக்காலத்தை தவறவிடாது விழிப்பாயிருந்து தாக்க வேண்டிய போர்க்கள வாழ்க்கைக்கு மிகமிகத் தேவை.

பகை நாட்டு எல்லையில் அமைக்கப் பட்டிருக்கும் பாசறையிலும் நாழிகைக் கணக்கர் குறுநீர்க் கன்னலோடு வந்திருந்து ஒவ்வொரு நாளினையும் நாழிகைகளயும் வரையறுத்துப் பணிபுரியும் அரசன் முன் கை கூப்பித் தொழுதவாறே கடந்து போன நாழிகை இவ்வளவு என்பதை ஒவ்வொரு பணி தொடக்கத்திலும் அறிவுறுத்திக் கொண்டேயிருப்பர்.

(1 நாளிகை = 24 நிமையம், 2 ½ நாளிகை = 1 மணி நேரம்; 4 மணி நேரம் -1 சிறு பொழுது)

இந்த அரிய நிகழ்வைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் முல்லைப் பாட்டு

பொழுதளந் தறியும் பொய்யா மாக்கள்
தொழுது காண் கையர் தோன்ற வாழ்த்தி
எறிநீர் வையகம் வெலிஇய செல்வோய் நின்
குறுநீர்க் கன்னல் இனைத்தென் றிசைப்ப ……

என்று செப்புகிறது. இது போலவே பாசறை அமைப்பு, யானைப் பாகரின் செயல்,
பாசறையில் அரசன் தனி இருக்கையின் மாண்பு, தலைவியின் தன்மை, தலைவன்
தேர் வருகை என பல செய்திகளைச் சுவைபடக் கூறும் ஓர் அகத்திணை, புறத்திணை கலந்த இலக்கியம் முல்லைப் பாட்டு ஆகும்.

கோடற் குவிமுகை யங்கை யவிழத்
தோடார் தோன்றி குருதி பூப்பக்
கான நந்திய செந்நிலப் பெருவழி
வானம் வாய்த்த வாங்குகதிர் வரகின்
திரிமருப் பிரலையொடு மடமா னுகள
எதிர்செல் வெண்மழை பொழியுந் திங்களின்

முதிர்காய் வள்ளியங் காட்பிறக் கொழியத்
துனைபரி துரக்குஞ் செலவினர்
வினைவிளங்கு நெடுந்தேர் பூண்ட மாவே…….
என முடியும்.

எண்ணற்ற அமுதத் துளிகளின் கொள்கலம் தான் நம் செந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்பதால் தான் நம் புரட்சிக் கவிஞர் “தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்று பாடி வைத்தார். யாம் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகம் பெறுக!

நம் தாய்த் தமிழ் உறவுகளுக்கு யாம் விடுக்கும் கனிவான வேண்டுகோள். தமிழ் என்பது ஓர் அறிவுச் சுரங்கம். நலமும் வளமும் சூழ நாம் வாழ தமிழே நமக்கு விழி, அதுவே வாழ்க்கையின் ஒளி!

அன்புடன்,
சு.குமணராசன்
மும்பை.
தொடர்பு : +91 9820281623,
Email: tamil.lemuriya@gmail.com
16-1-2022.